ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ หนึ่ง

สำรวจกองทัพที่สมรภูมิ กุรุกฺเษตฺร

โศลก 13

tataḥ śaṅkhāś ca bheryaś ca
paṇavānaka-gomukhāḥ
sahasaivābhyahanyanta
sa śabdas tumulo ’bhavat
ตตห์ ศงฺขาศฺ จ เภรฺยศฺ จ
ปณวานก-โคมุขาห์
สหไสวาภฺยหนฺยนฺต
ส ศพฺทสฺ ตุมุโล ’ภวตฺ
ตตห์ — หลังจากนั้น; ศงฺขาห์ — หอยสังข์; — เหมือนกัน; เภรฺยห์ — กลองใหญ่; — และ; ปณว-อานก — กลองเล็กและกลองใหญ่; โค-มุขาห์ — เขาสัตว์; สหสา — ทันทีทันใด; เอว — แน่นอน; อภฺยหนฺยนฺต — ส่งเสียงพร้อมกัน; สห์ — นั้น; ศพฺทห์ — เสียงรวมกัน; ตุมุลห์ — เสียงกึกก้อง; อภวตฺ — กลายเป็น

คำแปล

หลังจากนั้นเสียงหอยสังข์ กลอง แตร แตรเดี่ยว และเขาสัตว์ต่างๆ ทั้งหมดต่างดังขึ้นมาพร้อมกันอย่างกึกก้อง