ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ หนึ่ง

สำรวจกองทัพที่สมรภูมิ กุรุกฺเษตฺร

โศลก 27

tān samīkṣya sa kaunteyaḥ
sarvān bandhūn avasthitān
kṛpayā parayāviṣṭo
viṣīdann idam abravīt
ตานฺ สมีกฺษฺย ส เกานฺเตยห์
สรฺวานฺ พนฺธูนฺ อวสฺถิตานฺ
กฺฤปยา ปรยาวิษฺโฏ
วิษีทนฺนฺ อิทมฺ อพฺรวีตฺ
ตานฺ — พวกเขาทั้งหมด; สมีกฺษฺย — หลังจากที่ได้เห็น; สห์ — เขา; เกานฺเตยห์ — พระโอรสของพระนาง กุนฺตี; สรฺวานฺ — ทุกชนิด; พนฺธูนฺ — ญาติ ๆ; อวสฺถิตานฺ — สถิต; กฺฤปยา — ด้วยเมตตา; ปรยา — ในระดับสูง; อาวิษฺฏห์ — ปลาบปลื้ม; วิษีทนฺ — ขณะที่เศร้าโศก; อิทมฺ — ดังนั้น; อพฺรวีตฺ — ตรัส

คำแปล

เมื่อ อรฺชุน โอรสพระนาง กุนฺตี ทรงเห็นบรรดาสหาย และญาติๆที่อยู่ในระดับต่างๆทั้งหมดก็รู้สึกเกิดความเมตตาสงสาร และตรัสดังนี้