ภควัท-คีตา ฉบับเดิม
บทที่ หนึ่ง
สำรวจกองทัพที่สมรภูมิ กุรุกฺเษตฺร
sañjaya uvāca
evam uktvārjunaḥ saṅkhye
rathopastha upāviśat
visṛjya sa-śaraṁ cāpaṁ
śoka-saṁvigna-mānasaḥ
evam uktvārjunaḥ saṅkhye
rathopastha upāviśat
visṛjya sa-śaraṁ cāpaṁ
śoka-saṁvigna-mānasaḥ
สญฺชย อุวาจ
เอวมฺ อุกฺตฺวารฺชุนห์ สงฺเขฺย
รโถปสฺถ อุปาวิศตฺ
วิสฺฤชฺย ส-ศรํ จาปํ
โศก-สํวิคฺน-มานสห์
เอวมฺ อุกฺตฺวารฺชุนห์ สงฺเขฺย
รโถปสฺถ อุปาวิศตฺ
วิสฺฤชฺย ส-ศรํ จาปํ
โศก-สํวิคฺน-มานสห์
สญฺชยห์ อุวาจ — สญฺชย กล่าว; เอวมฺ — ดังนั้น; อุกฺตฺวา — กล่าวว่า; อรฺชุนห์ — อรฺชุน; สงฺเขฺย — ในสมรภูมิ; รถ — ของราชรถ; อุปเสฺถ — บนที่นั่ง; อุปาวิศตฺ — นั่งลงอีกครั้ง หนึ่ง; วิสฺฤชฺย — วางลงข้าง ๆ; ส-ศรมฺ — พร้อมทั้งลูกศร; จาปมฺ — คันธนู; โศก — ความเศร้าโศกเสียใจ; สํวิคฺน — ความทุกข์; มานสห์ — ภายในใจ
คำแปล
สญฺชย กล่าวว่า หลังจากอรฺชุน ตรัสเช่นนี้ที่สมรภูมิแล้ว ทรงวางคันธนูและลูกศรไว้ข้าง ๆ และนั่งลงบนราชรถ ภายในจิตใจเต็มไปด้วยความเศร้าโศกเสียใจ
คำอธิบาย
ขณะที่อรฺชุน ทรงยืนอยู่บนราชรถได้สำรวจสถานการณ์ของฝ่ายศัตรู แต่ว่าพระองค์ทรงถูกครอบงำด้วยความเศร้าโศกเสียใจ จึงทรงนั่งลงอีกครั้งพร้อมทั้งวางคันธนูและลูกศรลงข้าง ๆ ผู้ที่มีจิตสำนึกเมตตาและอ่อนโยนจากการอุทิศตนเสียสละรับใช้องค์ภควานฺเช่นนี้เป็นผู้เหมาะสมที่จะได้รับความรู้แจ้งแห่งตน
ดังนั้น ได้จบคำอธิบายโดย ภักดีเวดานตะ บทที่หนึ่ง ของหนังสือ ศฺรีมทฺ ภควัท-คีตา ในหัวข้อเรื่อง สำรวจกองทัพที่สมรภูมิ กุรุกฺเษตฺร