ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบ

ความมั่งคั่งแห่งสัจธรรม

โศลก 16

vaktum arhasy aśeṣeṇa
divyā hy ātma-vibhūtayaḥ
yābhir vibhūtibhir lokān
imāṁs tvaṁ vyāpya tiṣṭhasi
วกฺตุมฺ อรฺหสฺยฺ อเศเษณ
ทิวฺยา หฺยฺ อาตฺม-วิภูตยห์
ยาภิรฺ วิภูติภิรฺ โลกานฺ
อิมำสฺ ตฺวํ วฺยาปฺย ติษฺฐสิ
วกฺตุมฺ — พูด; อรฺหสิ — พระองค์สมควรได้; อเศเษณ — รายละเอียด; ทิวฺยาห์ — ทิพย์; หิ — แน่นอน; อาตฺม — ตัวพระองค์เอง; วิภูตยห์ — ความมั่งคั่ง; ยาภิห์ — ซึ่ง; วิภูติภิห์ — ความมั่งคั่ง; โลกานฺ — ดาวเคราะห์ทั้งหลาย; อิมานฺ — เหล่านี้; ตฺวมฺ — พระองค์; วฺยาปฺย — แผ่กระจาย; ติษฺฐสิ — ยังคงอยู่

คำแปล

โปรดกรุณาบอกข้าพเจ้าในรายละเอียดเกี่ยวกับความมั่งคั่งทิพย์ของพระองค์ ที่ทรงแผ่กระจายไปในโลกทั้งหลายเหล่านี้

คำอธิบาย

โศลกนี้ปรากฏว่า อรฺชุน พอใจกับการเข้าใจบุคลิกภาพสูงสุดแห่งพระเจ้าองค์กฺฤษฺณด้วยพระกรุณาธิคุณขององค์กฺฤษฺณ อรฺชุน ได้รับประสบการณ์ส่วนตัวปัญญา ความรู้ และอะไรก็แล้วแต่ที่คนเราอาจมีหรือได้รับผ่านทางผู้แทนทั้งหลายเหล่านี้ อรฺชุน ทรงเข้าใจว่าองค์กฺฤษฺณคือบุคลิกภาพสูงสุดแห่งพระเจ้าโดยไม่มีข้อสงสัยใดๆ ทั้งสิ้น ถึงกระนั้นยังถามให้องค์กฺฤษฺณทรงอธิบายถึงธรรมชาติที่แผ่กระจายไปทั่วของพระองค์ ผู้คนโดยทั่วไปและผู้ไม่เชื่อในรูปลักษณ์โดยเฉพาะ ส่วนใหญ่จะสนใจเกี่ยวกับธรรมชาติที่แผ่กระจายไปทั่วขององค์ภควานฺ ดังนั้น อรฺชุน ทรงถามองค์กฺฤษฺณว่าพระองค์ทรงเป็นอยู่ในลักษณะที่แผ่กระจายไปทั่วผ่านทางพลังงานอันหลากหลายของพระองค์ได้อย่างไร เราควรรู้ว่าคำถามนี้ อรฺชุน ทรงถามแทนผู้คนโดยทั่วไป