ภควัท-คีตา ฉบับเดิม
บทที่ สิบ
ความมั่งคั่งแห่งสัจธรรม
โศลก 38
daṇḍo damayatām asmi
nītir asmi jigīṣatām
maunaṁ caivāsmi guhyānāṁ
jñānaṁ jñānavatām aham
nītir asmi jigīṣatām
maunaṁ caivāsmi guhyānāṁ
jñānaṁ jñānavatām aham
ทณฺโฑ ทมยตามฺ อสฺมิ
นีติรฺ อสฺมิ ชิคีษตามฺ
เมานํ ไจวาสฺมิ คุหฺยานำ
ชฺญานํ ชฺญานวตามฺ อหมฺ
นีติรฺ อสฺมิ ชิคีษตามฺ
เมานํ ไจวาสฺมิ คุหฺยานำ
ชฺญานํ ชฺญานวตามฺ อหมฺ
ทณฺฑห์ — การลงโทษ; ทมยตามฺ — ในวิธีการปราบทั้งหลาย; อสฺมิ — ข้าเป็น; นีติห์ — ศีลธรรม; อสฺมิ — ข้าเป็น; ชิคีษตามฺ — ของพวกที่แสวงหาชัยชนะ; เมานมฺ — เงียบ; จ — และ; เอว — เช่นกัน; อสฺมิ — ข้าเป็น; คุหฺยานามฺ — ของบรรดาความลับ; ชฺญานมฺ — ความรู้; ชฺญาน-วตามฺ — ของคนมีปัญญา; อหมฺ — ข้าเป็น
คำแปล
ในบรรดาวิธีการปราบผู้ทำผิดกฎหมายทั้งหลาย ข้าคือ การลงโทษ และในบรรดาผู้แสวงหาชัยชนะ ข้าคือ หลักศีลธรรม ในบรรดาสิ่งที่เป็นความลับ ข้าคือ ความเงียบสงบ และในบรรดาคนฉลาด ข้าคือ ปัญญา
คำอธิบาย
มีผู้แทนในการปราบปรามมากมาย สิ่งสำคัญก็คือการตัดจำนวนคนสารเลว เมื่อพวกคนสารเลวถูกลงโทษแล้วนั้น ผู้แทนในการลงโทษนั้นถือเป็นผู้แทนขององค์กฺฤษฺณ ในบรรดาผู้ที่พยายามได้รับชัยชนะจากกิจกรรมบางอย่างนั้น สิ่งที่เป็นพื้นฐานที่สุดแห่งชัยชนะคือหลักศีลธรรม ในบรรดากิจกรรมแห่งความลับในการฟัง การคิด และการทำสมาธิ ความเงียบสงบสำคัญที่สุด เพราะว่าจากความเงียบสงบเราจึงสามารถเจริญก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว คนมีปัญญาคือผู้ที่สามารถแยกแยะระหว่างวัตถุ และวิญญาณ ระหว่างธรรมชาติเบื้องสูง และธรรมชาติเบื้องต่ำขององค์ภควานฺความรู้เช่นนี้คือองค์ศฺรีกฺฤษฺณ