ภควัท-คีตา ฉบับเดิม
บทที่ สิบ
ความมั่งคั่งแห่งสัจธรรม
โศลก 40
nānto ’sti mama divyānāṁ
vibhūtīnāṁ paran-tapa
eṣa tūddeśataḥ prokto
vibhūter vistaro mayā
vibhūtīnāṁ paran-tapa
eṣa tūddeśataḥ prokto
vibhūter vistaro mayā
นานฺโต ’สฺติ มม ทิวฺยานำ
วิภูตีนำ ปรนฺ-ตป
เอษ ตูทฺเทศตห์ โปฺรกฺโต
วิภูเตรฺ วิสฺตโร มยา
วิภูตีนำ ปรนฺ-ตป
เอษ ตูทฺเทศตห์ โปฺรกฺโต
วิภูเตรฺ วิสฺตโร มยา
น — ไม่; อนฺตห์ — จำกัด; อสฺติ — มี; มม — ของข้า; ทิวฺยานามฺ — ของความเป็นทิพย์; วิภูตีนามฺ — ความมั่งคั่ง; ปรมฺ-ตป — โอ้ ผู้ชนะศัตรู; เอษห์ — ทั้งหมดนี้; ตุ — แต่; อุทฺเทศตห์ — เป็นตัวอย่าง; โปฺรกฺตห์ — พูด; วิภูเตห์ — ของความมั่งคั่ง; วิสฺตรห์ — อันกว้างใหญ่; มยา — โดยข้า
คำแปล
โอ้ ผู้ปราบศัตรูที่ยิ่งใหญ่ ไม่มีจุดจบสำหรับปรากฏการณ์ทิพย์ของข้า สิ่งที่ข้าได้พูดกับเธอนั้น เป็นเพียงการแสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่งอันหาที่สุดไม่ได้ของข้า
คำอธิบาย
ดังที่ได้กล่าวไว้ในวรรณกรรมพระเวทว่า ถึงแม้ว่าความมั่งคั่ง และพลังงานขององค์ภควานฺสามารถเข้าใจได้หลายๆ ทาง ไม่มีขีดจำกัดในความมั่งคั่งเหล่านี้ ฉะนั้น ไม่ใช่ว่าความมั่งคั่ง และพลังงานทั้งหมดของพระองค์สามารถอธิบายได้ เพียงไม่กี่ตัวอย่างเท่านั้นที่อธิบายให้ อรฺชุน เพื่อให้ความอยากรู้อยากเห็นสงบลง