ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบเอ็ด

รูปลักษณ์จักรวาล

โศลก 18

tvam akṣaraṁ paramaṁ veditavyaṁ
tvam asya viśvasya paraṁ nidhānam
tvam avyayaḥ śāśvata-dharma-goptā
sanātanas tvaṁ puruṣo mato me
ตฺวมฺ อกฺษรํ ปรมํ เวทิตวฺยํ
ตฺวมฺ อสฺย วิศฺวสฺย ปรํ นิธานมฺ
ตฺวมฺ อวฺยยห์ ศาศฺวต-ธรฺม-โคปฺตา
สนาตนสฺ ตฺวํ ปุรุโษ มโต เม
ตฺวมฺ — พระองค์; อกฺษรมฺ — ผู้ที่ไม่มีความผิดพลาด; ปรมมฺ — สูงสุด; เวทิตวฺยมฺ — เข้าใจ; ตฺวมฺ — พระองค์; อสฺย — ของสิ่งนี้; วิศฺวสฺย — จักรวาล; ปรมฺ — สูงสุด; นิธานมฺ — พื้นฐาน; ตฺวมฺ — พระองค์; อวฺยยห์ — ผู้ไม่รู้จักหมด; ศาศฺวต-ธรฺม-โคปฺตา — ผู้ทะนุบำรุงศาสนานิรันดร; สนาตนห์ — นิรันดร; ตฺวมฺ — พระองค์; ปุรุษห์ — องค์ภควานฺ; มตห์ เม — นี่คือความเห็นของข้าพเจ้า

คำแปล

พระองค์ทรงเป็นจุดมุ่งหมายแรกที่สูงสุด ทรงเป็นที่พำนักพักพิงสุดท้ายของจักรวาลทั้งหมดนี้ ทรงไม่รู้จักหมดสิ้น และทรงเป็นผู้อาวุโสที่สุด พระองค์ทรงเป็นผู้ทะนุบำรุงศาสนานิรันดร องค์ภควานฺ นี่คือความเห็นของข้าพเจ้า