ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบเอ็ด

รูปลักษณ์จักรวาล

โศลก 19

anādi-madhyāntam ananta-vīryam
ananta-bāhuṁ śaśi-sūrya-netram
paśyāmi tvāṁ dīpta-hutāśa-vaktraṁ
sva-tejasā viśvam idaṁ tapantam
อนาทิ-มธฺยานฺตมฺ อนนฺต-วีรฺยมฺ
อนนฺต-พาหุํ ศศิ-สูรฺย-เนตฺรมฺ
ปศฺยามิ ตฺวำ ทีปฺต-หุตาศ-วกฺตฺรํ
สฺว-เตชสา วิศฺวมฺ อิทํ ตปนฺตมฺ
อนาทิ — ปราศจากจุดเริ่มต้น; มธฺย — ตรงกลาง; อนฺตมฺ — หรือจุดจบ; อนนฺต — ไม่มีที่สิ้นสุด; วีรฺยมฺ — พระบารมี; อนนฺต — ไม่มีที่สิ้นสุด; พาหุมฺ — พระกร; ศศิ — ดวงจันทร์; สูรฺย — ดวงอาทิตย์; เนตฺรมฺ — พระเนตร; ปศฺยามิ — ข้าพเจ้าเห็น; ตฺวามฺ — พระองค์; ทีปฺต — โชติช่วง; หุตาศ-วกฺตฺรมฺ — ไฟออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์; สฺว-เตชสา — ด้วยรัศมีของพระองค์; วิศฺวมฺ — จักรวาล; อิทมฺ — นี้; ตปนฺตมฺ — ความร้อน

คำแปล

พระองค์ทรงปราศจากจุดเริ่มต้น จุดตรงกลาง และจุดจบ พระบารมีของพระองค์นั้นไม่มีที่สิ้นสุด พระองค์ทรงมีพระกรจำนวนนับไม่ถ้วน ดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์คือพระเนตรของพระองค์ ข้าพเจ้าเห็นพระองค์พร้อมกับไฟอันโชติช่วงออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์ ได้เผาไหม้จักรวาลทั้งหมดนี้ด้วยรัศมีของพระองค์เอง

คำอธิบาย

ความมั่งคั่งหกประการของบุคลิกภาพสูงสุดแห่งพระเจ้าทรงไม่มีขีดจำกัด ได้มีการกล่าวซ้ำ ณ ที่นี้ และอีกหลายแห่ง พระคัมภีร์กล่าวว่าการกล่าวซ้ำถึงพระบารมีขององค์กฺฤษฺณนั้นไม่ได้เป็นจุดอ่อนของวรรณกรรม ในขณะที่สับสน แปลกใจ หรือมีความปลื้มปีติสุขอย่างใหญ่หลวงจะมีการเน้นย้ำประโยคนั้นซ้ำๆ ออกมา ไม่ถือเป็นข้อบกพร่องอันใด