อมี — ทั้งหมดเหล่านั้น; หิ — แน่นอน; ตฺวามฺ — พระองค์; สุร-สงฺฆาห์ — เทพเจ้ากลุ่มต่างๆ; วิศนฺติ — เข้าไป; เกจิตฺ — บางท่าน; ภีตาห์ — เนื่องจากความกลัว; ปฺราญฺชลยห์ — ด้วยมือที่พนม; คฺฤณนฺติ — ถวายบทมนต์; สฺวสฺติ — ความสงบทั้งหมด; อิติ — ดังนั้น; อุกฺตฺวา — พูด; มหา-ฤษิ — นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่; สิทฺธ-สงฺฆาห์ — สิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์; สฺตุวนฺติ — ร้องเพลงบทมนต์; ตฺวามฺ — แด่พระองค์; สฺตุติภิห์ — ด้วยบทมนต์; ปุษฺกลาภิห์ — บทมนต์ เวทิจฺ