ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบเอ็ด

รูปลักษณ์จักรวาล

โศลก 23

rūpaṁ mahat te bahu-vaktra-netraṁ
mahā-bāho bahu-bāhūru-pādam
bahūdaraṁ bahu-daṁṣṭrā-karālaṁ
dṛṣṭvā lokāḥ pravyathitās tathāham
รูปํ มหตฺ เต พหุ-วกฺตฺร-เนตฺรํ
มหา-พาโห พหุ-พาหูรุ-ปาทมฺ
พหูทรํ พหุ-ทํษฺฏฺรา-กราลํ
ทฺฤษฺฏฺวา โลกาห์ ปฺรวฺยถิตาสฺ ตถาหมฺ
รูปมฺ — รูปลักษณ์; มหตฺ — ยิ่งใหญ่มาก; เต — ของพระองค์; พหุ — มากมาย; วกฺตฺร — พระพักตร์; เนตฺรมฺ — พระเนตร; มหา-พาโห — โอ้ นักรบผู้ยิ่งใหญ่; พหุ — มากมาย; พาหุ — พระกร; อูรุ — พระอุรุ; ปาทมฺ — พระเพลา; พหุ-อุทรมฺ — พระนาภีมากมาย; พหุ-ทํษฺฏฺรา — พระทนต์มากมาย; กราลมฺ — น่ากลัว; ทฺฤษฺฏฺวา — เห็น; โลกาห์ — โลกทั้งหมด; ปฺรวฺยถิตาห์ — ยุ่งเหยิง; ตถา — คล้ายๆ กัน; อหมฺ — ข้าพเจ้า

คำแปล

โอ้ นักรบผู้ยิ่งใหญ่ เหล่าดาวเคราะห์ทั้งหลายพร้อมกับเหล่าเทพเจ้า ถูกรบกวนจิตใจที่ได้เห็นรูปลักษณ์อันยิ่งใหญ่ของพระองค์ ที่ทรงมีทั้งพระพักตร์ พระเนตร พระกร พระเพลา พระนาภี และพระทนต์อันน่ากลัวมากมาย ขณะที่พวกเขารู้สึกถูกรบกวนจิตใจ ข้าพเจ้าก็รู้สึกเช่นกัน