ภควัท-คีตา ฉบับเดิม
บทที่ สิบเอ็ด
รูปลักษณ์จักรวาล
โศลก 24
nabhaḥ-spṛśaṁ dīptam aneka-varṇaṁ
vyāttānanaṁ dīpta-viśāla-netram
dṛṣṭvā hi tvāṁ pravyathitāntar-ātmā
dhṛtiṁ na vindāmi śamaṁ ca viṣṇo
vyāttānanaṁ dīpta-viśāla-netram
dṛṣṭvā hi tvāṁ pravyathitāntar-ātmā
dhṛtiṁ na vindāmi śamaṁ ca viṣṇo
นภห์-สฺปฺฤศํ ทีปฺตมฺ อเนก-วรฺณํ
วฺยาตฺตานนํ ทีปฺต-วิศาล-เนตฺรมฺ
ทฺฤษฺฏฺวา หิ ตฺวำ ปฺรวฺยถิตานฺตรฺ-อาตฺมา
ธฺฤตึ น วินฺทามิ ศมํ จ วิษฺโณ
วฺยาตฺตานนํ ทีปฺต-วิศาล-เนตฺรมฺ
ทฺฤษฺฏฺวา หิ ตฺวำ ปฺรวฺยถิตานฺตรฺ-อาตฺมา
ธฺฤตึ น วินฺทามิ ศมํ จ วิษฺโณ
นภห์-สฺปฺฤศมฺ — จรดท้องฟ้า; ทีปฺตมฺ — ส่องแสง; อเนก — มากมาย; วรฺณมฺ — หลากสี; วฺยาตฺต — เปิด; อานนมฺ — พระโอษฐ์; ทีปฺต — ส่องแสง; วิศาล — ยิ่งใหญ่มาก; เนตฺรมฺ — พระเนตร; ทฺฤษฺฏฺวา — เห็น; หิ — แน่นอน; ตฺวามฺ — พระองค์; ปฺรวฺยถิต — ยุ่งเหยิง; อนฺตห์ — ภายใน; อาตฺมา — วิญญาณ; ธฺฤติมฺ — มั่นคง; น — ไม่; วินฺทามิ — ข้าพเจ้ามี; ศมมฺ — จิตใจที่สงบ; จ — เช่นกัน; วิษฺโณ — โอ้ พระวิษฺณุ
คำแปล
โอ้ พระวิษณุผู้ทรงแผ่กระจายไปทั่ว การที่ได้เห็นพระองค์พร้อมทั้งรัศมีที่มีสีสันเจิดจรัสมากมายจรดท้องฟ้า ช่องว่างระหว่างพระโอษฐ์ของพระองค์ และพระเนตรที่แวววาวมาก จิตใจของข้ายุ่งเหยิงด้วยความกลัว ข้าพเจ้าไม่สามารถรักษาความมั่นคง หรือความสงบของจิตใจไว้ได้