ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบเอ็ด

รูปลักษณ์จักรวาล

โศลก 26-27

amī ca tvāṁ dhṛtarāṣṭrasya putrāḥ
sarve sahaivāvani-pāla-saṅghaiḥ
bhīṣmo droṇaḥ sūta-putras tathāsau
sahāsmadīyair api yodha-mukhyaiḥ
อมี จ ตฺวำ ธฺฤตราษฺฏฺรสฺย ปุตฺราห์
สเรฺว สไหวาวนิ-ปาล-สงฺไฆห์
ภีษฺโม โทฺรณห์ สูต-ปุตฺรสฺ ตถาเสา
สหาสฺมทีไยรฺ อปิ โยธ-มุไขฺยห์
vaktrāṇi te tvaramāṇā viśanti
daṁṣṭrā-karālāni bhayānakāni
kecid vilagnā daśanāntareṣu
sandṛśyante cūrṇitair uttamāṅgaiḥ
วกฺตฺราณิ เต ตฺวรมาณา วิศนฺติ
ทํษฺฏฺรา-กราลานิ ภยานกานิ
เกจิทฺ วิลคฺนา ทศนานฺตเรษุ
สนฺทฺฤศฺยนฺเต จูรฺณิไตรฺ อุตฺตมางฺไคห์
อมี — เหล่านี้; — เช่นกัน; ตฺวามฺ — พระองค์; ธฺฤตราษฺฏฺรสฺย — ของ ธฺฤตราษฺฏฺร; ปุตฺราห์ — บรรดาบุตร; สเรฺว — ทั้งหมด; สห — กับ; เอว — แน่นอน; อวนิ-ปาล — กษัตริย์ นักรบ; สงฺไฆห์ — กลุ่มต่าง; ภีษฺมห์ — บีชมะเดวะ; โทฺรณห์ — โดรณาชารยะ; สูต-ปุตฺรห์กรฺณ; ตถา — เช่นกัน; อเสา — นั้น; สห — กับ; อสฺมทีไยห์ — ของเรา; อปิ — เช่นกัน; โยธ-มุไขฺยห์ — ผู้นำในหมู่นักรบ; วกฺตฺราณิ — พระโอษฐ์; เต — ของพระองค์; ตฺวรมาณาห์ — รีบเร่ง; วิศนฺติ — เข้าไป; ทํษฺฏฺรา — พระทนต์; กราลานิ — น่ากลัว; ภยานกานิ — น่ากลัวมาก; เกจิตฺ — บ้าง; วิลคฺนาห์ — ยึดติดอยู่; ทศน-อนฺตเรษุ — ระหว่างพระทนต์; สนฺทฺฤศฺยนฺเต — ได้เห็น; จูรฺณิไตห์ — ด้วยการฟาด; อุตฺตม-องฺไคห์ — ศีรษะ

คำแปล

บุตรของ ธฺฤตราษฺฏฺร ทั้งหมด และเหล่ากษัตริย์พันธมิตร รวมทั้ง ภีษฺม โทฺรณ กรฺณ พร้อมทั้งผู้นำทหารของพวกเราด้วย ทั้งหมดรีบเร่งเข้าไปในพระโอษฐ์อันน่าสะพรึงกลัวของพระองค์ ข้าพเจ้าเห็นบางคนศีรษะฟาดไปติดอยู่ที่ระหว่างพระทนต์ของพระองค์

คำอธิบาย

โศลกก่อนหน้านี้องค์กฺฤษฺณทรงสัญญากับ อรฺชุน ว่าจะแสดงสิ่งที่ อรฺชุน ทรงสนใจมาก บัดนี้ อรฺชุน ทรงเห็นผู้นำของฝ่ายตรงข้าม (ภีษฺม โทฺรณ กรฺณ และบุตรทั้งหมดของ ธฺฤตราษฺฏฺร) และกองกำลังทหารของทั้งสองฝ่าย ทั้งหมดนั้นกำลังถูกทำลาย เช่นนี้แสดงให้เห็นว่าหลังจากผู้ที่มาชุมนุมกันที่ กุรุกฺเษตฺร เกือบทั้งหมดจะตาย อรฺชุน จะทรงได้รับชัยชนะ ได้กล่าวไว้ที่นี้ด้วยว่า ภีษฺม ผู้ที่ไม่มีผู้ใดสามารถเอาชนะได้จะถูกบดขยี้ และกรฺณ ก็จะถูกทำลายเช่นเดียวกัน ไม่เพียงแต่นักรบผู้ยิ่งใหญ่ของฝ่ายตรงข้าม เช่น ภีษฺม ถูกทำลายแม้แต่ยอดนักรบของฝ่าย อรฺชุน เองบางคนจะถูกทำลายเช่นเดียวกัน