ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบเอ็ด

รูปลักษณ์จักรวาล

โศลก 29

yathā pradīptaṁ jvalanaṁ pataṅgā
viśanti nāśāya samṛddha-vegāḥ
tathaiva nāśāya viśanti lokās
tavāpi vaktrāṇi samṛddha-vegāḥ
ยถา ปฺรทีปฺตํ ชฺวลนํ ปตงฺคา
วิศนฺติ นาศาย สมฺฤทฺธ-เวคาห์
ตไถว นาศาย วิศนฺติ โลกาสฺ
ตวาปิ วกฺตฺราณิ สมฺฤทฺธ-เวคาห์
ยถา — เหมือนดัง; ปฺรทีปฺตมฺ — โชติช่วง; ชฺวลนมฺ — ไฟ; ปตงฺคาห์ — พระโอษฐ์; วิศนฺติ — เข้าไป; นาศาย — เพื่อทำลาย; สมฺฤทฺธ — สูงสุด; เวคาห์ — ความเร็ว; ตถา เอว — ในทำนองเดียวกัน; นาศาย — เพื่อการทำลาย; วิศนฺติ — เข้าไป; โลกาห์ — ผู้คนทั้งหมด; ตว — พระองค์; อปิ — เช่นกัน; วกฺตฺราณิ — พระโอษฐ์; สมฺฤทฺธ-เวคาห์ — ด้วยความเร็วสูงสุด

คำแปล

ข้าพเจ้าเห็นผู้คนทั้งหลายรีบเร่งด้วยความเร็วสูงเข้าไปในพระโอษฐ์ของพระองค์ เหมือนกับแมลงเม่าพุ่งเข้าสู่ความตายในกองไฟที่ลุกโชติช่วง