ภควัท-คีตา ฉบับเดิม
บทที่ สิบเอ็ด
รูปลักษณ์จักรวาล
โศลก 39
vāyur yamo ’gnir varuṇaḥ śaśāṅkaḥ
prajāpatis tvaṁ prapitāmahaś ca
namo namas te ’stu sahasra-kṛtvaḥ
punaś ca bhūyo ’pi namo namas te
prajāpatis tvaṁ prapitāmahaś ca
namo namas te ’stu sahasra-kṛtvaḥ
punaś ca bhūyo ’pi namo namas te
วายุรฺ ยโม ’คฺนิรฺ วรุณห์ ศศางฺกห์
ปฺรชาปติสฺ ตฺวํ ปฺรปิตามหศฺ จ
นโม นมสฺ เต ’สฺตุ สหสฺร-กฺฤตฺวห์
ปุนศฺ จ ภูโย ’ปิ นโม นมสฺ เต
ปฺรชาปติสฺ ตฺวํ ปฺรปิตามหศฺ จ
นโม นมสฺ เต ’สฺตุ สหสฺร-กฺฤตฺวห์
ปุนศฺ จ ภูโย ’ปิ นโม นมสฺ เต
วายุห์ — ลม; ยมห์ — ผู้ควบคุม; อคฺนิห์ — ไฟ; วรุณห์ — น้ำ; ศศ-องฺกห์ — พระจันทร์; ปฺรชาปติห์ — พระ พฺรหฺมา; ตฺวมฺ — พระองค์; ปฺรปิตามหห์ — พระปัยกา; จ — เช่นกัน; นมห์ — ความเคารพของข้าพเจ้า; นมห์ — ความเคารพของข้าพเจ้าอีกครั้งหนึ่ง; เต — แด่พระองค์; อสฺตุ — ให้เป็นไป; สหสฺร-กฺฤตฺวห์ — พันครั้ง; ปุนห์ จ — และอีกครั้งหนึ่ง; ภูยห์ — อีกครั้งหนึ่ง; อปิ — เช่นกัน; นมห์ — ถวายความเคารพของข้า; นมห์ เต — ข้าขอถวายความเคารพแด่พระองค์
คำแปล
พระองค์ทรงเป็นลม และทรงเป็นผู้ควบคุมสูงสุด ทรงเป็นไฟ ทรงเป็นน้ำ และทรงเป็นพระจันทร์ พระองค์ทรงเป็นพระพรหมผู้ทรงเป็นชีวิตแรก และทรงเป็นพระปัยกา ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงขอแสดงความเคารพอย่างสูงแด่พระองค์หนึ่งพันครั้ง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คำอธิบาย
ณ ที่นี้ ทรงเรียกองค์ภควานฺว่าเป็นลม เพราะว่าลมเป็นผู้แทนที่สำคัญที่สุดของมวลเทวดาซึ่งแผ่กระจายไปทั่ว อรฺชุน ทรงเรียกองค์กฺฤษฺณว่าเป็นพระปัยกา เพราะว่าพระองค์ทรงเป็นพระบิดาของพระพรหม ผู้ทรงเป็นชีวิตแรกในจักรวาล