ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบสอง

การอุทิศตนเสียสละรับใช้

โศลก 15

yasmān nodvijate loko
lokān nodvijate ca yaḥ
harṣāmarṣa-bhayodvegair
mukto yaḥ sa ca me priyaḥ
ยสฺมานฺ โนทฺวิชเต โลโก
โลกานฺ โนทฺวิชเต จ ยห์
หรฺษามรฺษ-ภโยเทฺวไครฺ
มุกฺโต ยห์ ส จ เม ปฺริยห์
ยสฺมาตฺ — จากผู้ซึ่ง; — ไม่เคย; อุทฺวิชเต — ร้อนใจ; โลกห์ — ผู้คน; โลกาตฺ — จากผู้คน; — ไม่เคย; อุทฺวิชเต — กระวนกระวายใจ; — เช่นกัน; ยห์ — ผู้ใดซึ่ง; หรฺษ — จากความสุข; อมรฺษ — ความทุกข์; ภย — ความกลัว; อุเทฺวไคห์ — และความวิตกกังวล; มุกฺตห์ — เป็นอิสระ; ยห์ — ผู้ซึ่ง; สห์ — ผู้ใด; — เช่นกัน; เม — แด่ข้า; ปฺริยห์ — เป็นที่รักยิ่ง

คำแปล

ผู้ที่ไม่มีผู้ใดสามารถทำให้เขาตกอยู่ในความลำบาก และไม่มีผู้ใดสามารถรบกวนจิตใจเขาได้ ผู้ที่มีความเป็นกลางทั้งในความสุข และความทุกข์ ทั้งความกลัว และความวิตกกังวล เป็นที่รักยิ่งของข้า

คำอธิบาย

คุณลักษณะบางประการของสาวกได้อธิบายต่อไปอีก คือ ไม่มีผู้ใดสามารถทำให้ท่านตกอยู่ในความยากลำบาก วิตกกังวล กลัว หรือไม่พึงพอใจ เนื่องจากสาวกมีความกรุณาต่อทุกคน จึงไม่ทำสิ่งใดที่จะทำให้ผู้อื่นมีความวิตกกังวล ในขณะเดียวกัน หากผู้อื่นพยายามทำให้สาวกวิตกกังวล ท่านจะไม่เร่าร้อนใจ ด้วยพระกรุณาธิคุณขององค์ภควานฺ ท่านจึงปฏิบัติธรรมจนไม่ถูกรบกวนจากสิ่งรอบกาย อันที่จริงเนื่องจากสาวกเพลิดเพลินอยู่ในกฺฤษฺณจิตสำนึกเสมอ และปฏิบัติการอุทิศตนเสียสละรับใช้ สถานการณ์ทางวัตถุเช่นนี้จะไม่ทำให้ท่านหวั่นไหว โดยทั่วไปนักวัตถุนิยมจะมีความสุขมากเมื่อได้รับบางสิ่งบางอย่างที่มาสนองประสาทสัมผัส สนองร่างกาย และเมื่อเห็นว่าคนอื่นได้รับบางสิ่งบางอย่างเพื่อสนองประสาทสัมผัส แต่ตนเองไม่ได้รับจะเสียใจ และอิจฉาริษยา เมื่อคาดว่าศัตรูจะมาแก้แค้นก็จะอยู่ในความกลัว และเมื่อไม่สามารถทำบางอย่างให้ประสบผลสำเร็จก็จะเศร้าสลด สาวกผู้เป็นทิพย์อยู่เหนือสิ่งรบกวนทั้งหลายเหล่านี้เสมอ เป็นที่รักยิ่งขององค์กฺฤษฺณ