ภควัท-คีตา ฉบับเดิม
บทที่ สิบสอง
การอุทิศตนเสียสละรับใช้
โศลก 17
yo na hṛṣyati na dveṣṭi
na śocati na kāṅkṣati
śubhāśubha-parityāgī
bhaktimān yaḥ sa me priyaḥ
na śocati na kāṅkṣati
śubhāśubha-parityāgī
bhaktimān yaḥ sa me priyaḥ
โย น หฺฤษฺยติ น เทฺวษฺฏิ
น โศจติ น กางฺกฺษติ
ศุภาศุภ-ปริตฺยาคี
ภกฺติมานฺ ยห์ ส เม ปฺริยห์
น โศจติ น กางฺกฺษติ
ศุภาศุภ-ปริตฺยาคี
ภกฺติมานฺ ยห์ ส เม ปฺริยห์
ยห์ — ผู้ซึ่ง; น — ไม่เคย; หฺฤษฺยติ — ได้รับความสุข; น — ไม่เคย; เทฺวษฺฏิ — ความทุกข์; น — ไม่เคย; โศจติ — เสียใจ; น — ไม่เคย; กางฺกฺษติ — ปรารถนา; ศุภ — ของความเป็นมงคล; อศุภ — และความอัปมงคล; ปริตฺยาคี — ผู้เสียสละ; ภกฺติ-มานฺ — สาวก; ยห์ — ผู้ซึ่ง; สห์ — ท่านเป็น; เม — แด่ข้า; ปฺริยห์ — ที่รัก
คำแปล
ผู้ที่ไม่ดีใจ หรือทุกข์ใจ ผู้ที่ไม่เสียใจ หรือปรารถนา และผู้ที่สละทั้งสิ่งที่เป็นมงคล หรือสิ่งที่ไม่เป็นมงคล สาวกเช่นนี้เป็นที่รักยิ่งของข้า
คำอธิบาย
สาวกผู้บริสุทธิ์ไม่เป็นสุข หรือเป็นทุกข์กับการได้มา หรือสูญเสียไปกับวัตถุ ท่านไม่วิตกกังวลกับการที่จะได้บุตร หรือสานุศิษย์ ท่านไม่กลุ้มใจเมื่อไม่ได้รับสิ่งเหล่านี้ หากสูญเสียบางสิ่งบางอย่างที่ท่านรักมากก็ไม่เสียใจ ในทำนองเดียวกัน หากท่านไม่ได้รับสิ่งที่ปรารถนาก็ไม่กลุ้มใจ ท่านเป็นทิพย์อยู่เหนือสิ่งที่ต้องเผชิญหน้าทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นกิจกรรมที่เป็นมงคล หรือกิจกรรมบาปที่ไม่เป็นมงคล ท่านเตรียมพร้อมที่จะยอมรับความเสี่ยงทั้งหลายเพื่อความพึงพอพระทัยขององค์ภควานฺ ไม่มีสิ่งใดเป็นอุปสรรคในการปฏิบัติอุทิศตนเสียสละรับใช้ของท่าน สาวกเช่นนี้เป็นที่รักยิ่งขององค์กฺฤษฺณ