ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบสาม

ธรรมชาติ ผู้รื่นเริง และจิตสำนึก

โศลก 4

tat kṣetraṁ yac ca yādṛk ca
yad-vikāri yataś ca yat
sa ca yo yat-prabhāvaś ca
tat samāsena me śṛṇu
ตตฺ เกฺษตฺรํ ยจฺ จ ยาทฺฤกฺ จ
ยทฺ-วิการิ ยตศฺ จ ยตฺ
ส จ โย ยตฺ-ปฺรภาวศฺ จ
ตตฺ สมาเสน เม ศฺฤณุ
ตตฺ — นั้น; กฺเษตฺรมฺ — สนามแห่งกิจกรรม; ยตฺ — อะไร; — เช่นกัน; ยาทฺฤกฺ — เหมือนเดิม; — เช่นกัน; ยตฺ — มีอะไร; วิการิ — เปลี่ยนแปลง; ยตห์ — จากอะไร; — เช่นกัน; ยตฺ — อะไร; สห์ — เขา; — เช่นกัน; ยห์ — ผู้ซึ่ง; ยตฺ — มีอะไร; ปฺรภาวห์ — อิทธิพล; — เช่นกัน; ตตฺ — นั้น; สมาเสน — โดยสรุป; เม — จากข้า; ศฺฤณุ — เข้าใจ

คำแปล

บัดนี้จงฟังคำอธิบายโดยย่อจากข้า เกี่ยวกับสนามแห่งกิจกรรมนี้ว่าประกอบขึ้นอย่างไร เปลี่ยนแปลงอย่างไร ผลิตมาจากไหน ใครคือผู้รู้สนามแห่งกิจกรรม และอิทธิพลของมันเป็นอย่างไร

คำอธิบาย

องค์ภควานฺทรงอธิบายถึงสนามแห่งกิจกรรม และผู้รู้สนามแห่งกิจกรรมในสถานภาพเดิมแท้ เราต้องรู้ถึงวัตถุที่ผลิตร่างกายนี้ขึ้นมา รู้ว่าร่างกายนี้ประกอบขึ้นอย่างไร ใครคือผู้ควบคุมร่างกายนี้ให้ทำงาน การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้อย่างไร การเปลี่ยนแปลงมาจากไหน อะไรคือสาเหตุ อะไรคือเหตุผล อะไรคือจุดมุ่งหมายสูงสุดของปัจเจกวิญญาณ และรูปลักษณ์อันแท้จริงของปัจเจกวิญญาณคืออะไร เราควรรู้ข้อแตกต่างระหว่างปัจเจกวิญญาณ และอภิวิญญาณ อิทธิพล และศักยภาพที่แตกต่างของทั้งสอง เราเพียงแต่ต้องเข้าใจ ภควัท-คีตา นี้โดยตรงจากดำรัสของบุคลิกภาพสูงสุดแห่งพระเจ้า และทั้งหมดนี้จะชัดเจนขึ้น แต่เราต้องระวังที่จะไม่พิจารณาว่าองค์ภควานฺผู้ทรงประทับในทุกๆ ร่างเป็นหนึ่งเดียวกับ ชีว หรือปัจเจกวิญญาณ เช่นนี้เหมือนกับการเปรียบเทียบผู้มีอำนาจ และผู้ไม่มีอำนาจว่าเท่าเทียมกัน