ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบหก

ธรรมชาติทิพย์ และธรรมชาติมาร

โศลก 18

ahaṅkāraṁ balaṁ darpaṁ
kāmaṁ krodhaṁ ca saṁśritāḥ
mām ātma-para-deheṣu
pradviṣanto ’bhyasūyakāḥ
อหงฺการํ พลํ ทรฺปํ
กามํ โกฺรธํ จ สํศฺริตาห์
มามฺ อาตฺม-ปร-เทเหษุ
ปฺรทฺวิษนฺโต ’ภฺยสูยกาห์
อหงฺการมฺ — อหังการ; พลมฺ — อำนาจ; ทรฺปมฺ — ความหยิ่งยโส; กามมฺ — ราคะ; โกฺรธมฺ — ความโกรธ; — เช่นกัน; สํศฺริตาห์ — ไปพึ่ง; มามฺ — ข้า; อาตฺม — ในพวกเขาเอง; ปร — และในผู้อื่น; เทเหษุ — ร่างกาย; ปฺรทฺวิษนฺตห์ — หมิ่นประมาท; อภฺยสูยกาห์ — อิจฉาริษยา

คำแปล

สับสนด้วยอหังการ อำนาจ ความยโส ราคะ และความโกรธ เหล่ามารอิจฉาริษยาบุคลิกภาพสูงสุดแห่งพระเจ้า ผู้ทรงประทับอยู่ภายในร่างกายของตนเอง และในร่างกายของบุคคลอื่นๆ และหมิ่นประมาทศาสนาที่แท้จริง

คำอธิบาย

คนมารต่อต้านความยิ่งใหญ่ขององค์ภควานฺเสมอ ไม่เชื่อในพระคัมภีร์ อิจฉาริษยาทั้งพระคัมภีร์ และความมีอยู่ของบุคลิกภาพสูงสุดแห่งพระเจ้า สาเหตุก็เนื่องมาจากสิ่งที่สมมติว่าเป็นเกียรติยศ ทรัพย์สมบัติ และอำนาจที่ตนสะสม โดยไม่รู้ว่าชาตินี้เป็นการเตรียมตัวเพื่อชาติหน้า เมื่อไม่รู้เช่นนี้อันที่จริงเขาอิจฉาริษยาตนเองรวมทั้งบุคคลอื่นๆ ด้วย เขาก้าวร้าวต่อร่างกายของผู้อื่น และตนเอง ไม่สนใจต่อการควบคุมสูงสุดของบุคลิกภาพแห่งพระเจ้า เนื่องจากไม่มีความรู้ และจากการอิจฉาริษยาพระคัมภีร์ และบุคลิกภาพสูงสุดแห่งพระเจ้า เขาจะโต้เถียงเกี่ยวกับความมีอยู่ขององค์ภควานฺอย่างผิดๆ และปฏิเสธความเชื่อถือได้ของพระคัมภีร์ คิดว่าตัวเองมีอิสระและมีอำนาจในการกระทำทุกสิ่งทุกอย่าง คิดว่าเนื่องจากไม่มีผู้ใดมีอำนาจ มีกำลัง หรือความร่ำรวยเทียบเท่าตนเอง จึงสามารถทำสิ่งใดก็ได้ และจะไม่มีผู้ใดสามารถหยุดยั้งเขาได้ หากเขามีศัตรูผู้อาจขัดขวางความก้าวหน้าในกิจกรรมสนองประสาทสัมผัสของตน ก็จะวางแผนใช้อำนาจขจัดศัตรูคนนี้เสีย