ภควัท-คีตา ฉบับเดิม
บทที่ สิบหก
ธรรมชาติทิพย์ และธรรมชาติมาร
โศลก 19
saṁsāreṣu narādhamān
kṣipāmy ajasram aśubhān
āsurīṣv eva yoniṣu
สํสาเรษุ นราธมานฺ
กฺษิปามฺยฺ อชสฺรมฺ อศุภานฺ
อาสุรีษฺวฺ เอว โยนิษุ
คำแปล
พวกที่อิจฉาริษยา และชั่วร้าย เป็นผู้ที่ต่ำต้อยที่สุดในหมู่มนุษย์ ข้าโยนพวกเขาในมหาสมุทรแห่งความเป็นอยู่ทางวัตถุ ไปอยู่ในเผ่าพันธุ์ชีวิตมารต่างๆ ชั่วกาลปาวสาน
คำอธิบาย
โศลกนี้ ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า การวางแต่ละปัจเจกวิญญาณเข้าไปในร่างใดร่างหนึ่ง เป็นสิทธิพิเศษของพระประสงค์สูงสุด คนมารอาจไม่ตกลงยอมรับอำนาจสูงสุดขององค์ภควานฺ และเป็นความจริงที่ว่า เขาอาจทำตามความพึงพอใจของตนเอง แต่ในชาติหน้าจะต้องขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของบุคลิกภาพสูงสุดแห่งพระเจ้า ไม่ได้ขึ้นอยู่กับตนเอง ใน ศฺรีมทฺ-ภาควตมฺ ภาคสามได้กล่าวไว้ว่า ปัจเจกวิญญาณหลังจากตายไปจะถูกจับไปอยู่ในครรภ์ของมารดา ซึ่งได้รับร่างกายนั้นๆ ภายใต้การควบคุมของพลังอำนาจที่สูงกว่า ดังนั้น ในความเป็นอยู่ทางวัตถุเราพบเผ่าพันธุ์ชีวิตมากมาย เช่น สัตว์ แมลงมนุษย์ ฯลฯ ทั้งหมดถูกจัดการโดยพลังอำนาจที่สูงกว่า ไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ สำหรับพวกมารได้กล่าวไว้อย่างชัดเจนตรงนี้ว่า จะถูกส่งไปอยู่ในครรภ์ของพวกมารชั่วกัลปวสาน ดังนั้น พวกเขายังคงเป็นมนุษย์ต่ำสุด ที่เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา เผ่าพันธุ์คนมารเหล่านี้เต็มไปด้วยราคะ ความก้าวร้าว เกลียดชังเสมอ และสกปรกมาก นักล่าสัตว์หลายประเภทในป่าถือว่าอยู่ในเผ่าพันธุ์ชีวิตมารเหล่านี้