ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบหก

ธรรมชาติทิพย์ และธรรมชาติมาร

โศลก 9

etāṁ dṛṣṭim avaṣṭabhya
naṣṭātmāno ’lpa-buddhayaḥ
prabhavanty ugra-karmāṇaḥ
kṣayāya jagato ’hitāḥ
เอตำ ทฺฤษฺฏิมฺ อวษฺฏภฺย
นษฺฏาตฺมาโน ’ลฺป-พุทฺธยห์
ปฺรภวนฺตฺยฺ อุคฺร-กรฺมาณห์
กฺษยาย ชคโต ’หิตาห์
เอตามฺ — นี้; ทฺฤษฺฏิมฺ — วิสัยทัศน์; อวษฺฏภฺย — ยอมรับ; นษฺฏ — สูญเสีย; อาตฺมานห์ — พวกเขา; อลฺป-พุทฺธยห์ — ผู้ด้อยปัญญา; ปฺรภวนฺติ — เฟื่องฟู; อุคฺร-กรฺมาณห์ — ปฏิบัติในกิจกรรมที่เจ็บปวด; กฺษยาย — เพื่อการทำลาย; ชคตห์ — ของโลก; อหิตาห์ — ไม่เป็นประโยชน์

คำแปล

ปฏิบัติตามข้อสรุปเช่นนี้ พวกมารผู้หลงตนเอง ไม่มีปัญญา ปฏิบัติการอันไร้ประโยชน์อันน่าสะพรึงกลัว หมายไว้เพื่อทำลายโลก

คำอธิบาย

เหล่ามารปฏิบัติในกิจกรรมที่จะนำไปสู่ความหายนะของโลก องค์ภควานฺทรงตรัส ณ ที่นี้ว่า พวกนี้ด้อยปัญญา นักวัตถุนิยมที่ไม่มีแนวคิดแห่งองค์ภควานฺคิดว่าพวกตนเจริญก้าวหน้า แต่ตาม ภควัท-คีตา นั้น พวกนี้ไม่มีปัญญา และไร้ซึ่งเหตุผล พยายามรื่นเริงกับโลกวัตถุนี้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด ดังนั้น จึงค้นคว้าบางสิ่งบางอย่างเพื่อสนองประสาทสัมผัสเสมอ การค้นคว้าของนักวัตถุนิยมเหล่านี้พิจารณาว่าเป็นความเจริญก้าวหน้าของวัฒนธรรมมนุษย์ แต่ผลก็คือผู้คนก้าวร้าวและโหดร้ายมากยิ่งขึ้น โหดร้ายต่อสัตว์ และโหดร้ายต่อมนุษย์ด้วยกันเอง โดยไม่รู้ว่าควรประพฤติต่อผู้อื่นอย่างไร การฆ่าสัตว์โดดเด่นมากในหมู่มาร บุคคลเหล่านี้พิจารณาว่าเป็นศัตรูของโลก เพราะว่าในที่สุดพวกเขาจะค้นคว้า หรือสร้างบางสิ่งบางอย่างที่จะนำความหายนะมาสู่ทุกๆ คน โดยทางอ้อมโศลกนี้ได้ทำนายการค้นพบระเบิดปรมณู ซึ่งปัจจุบันนี้ทั่วทั้งโลกมีความภาคภูมิใจยิ่งนัก สงครามอาจเกิดขึ้นเมื่อไรก็ได้ และอาวุธปรมณูเหล่านี้จะสร้างความหายนะ สิ่งเหล่านี้สร้างขึ้นมาเพื่อทำลายล้างโลกโดยเฉพาะ และได้ระบุไว้ตรงนี้ เนื่องจากขาดคุณธรรมสังคมมนุษย์จึงค้นคว้าอาวุธเหล่านี้ ซึ่งไม่ได้สร้างขึ้นมาเพื่อสันติภาพ หรือความเจริญรุ่งเรืองของโลก