ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบเจ็ด

ระดับแห่งความศรัทธา

โศลก 13

vidhi-hīnam asṛṣṭānnaṁ
mantra-hīnam adakṣiṇam
śraddhā-virahitaṁ yajñaṁ
tāmasaṁ paricakṣate
วิธิ-หีนมฺ อสฺฤษฺฏานฺนํ
มนฺตฺร-หีนมฺ อทกฺษิณมฺ
ศฺรทฺธา-วิรหิตํ ยชฺญํ
ตามสํ ปริจกฺษเต
วิธิ-หีนมฺ — ปราศจากการชี้นำจากพระคัมภีร์; อสฺฤษฺฏ-อนฺนมฺ — ไม่มีการแจกจ่ายปฺรสาทมฺ; มนฺตฺร-หีนมฺ — ไม่มีการสวดบทมนต์พระเวท; อทกฺษิณมฺ — ไม่มีการทำบุญให้นักบวช; ศฺรทฺธา — ความศรัทธา; วิรหิตมฺ — ปราศจาก; ยชฺญมฺ — การบูชา; ตามสมฺ — ในระดับอวิชชา; ปริจกฺษเต — พิจารณาว่า

คำแปล

การบูชาใดๆ ที่ทำไปโดยไม่คำนึงถึงคำแนะนำจากพระคัมภีร์ ไม่มีการแจก ปฺรสาทมฺ (อาหารทิพย์) ไม่มีการสวดบทมนต์พระเวท ไม่ทำบุญให้นักบวช และไม่มีความศรัทธา พิจารณาว่าอยู่ในระดับอวิชชา

คำอธิบาย

ความศรัทธาในระดับความมืด หรืออวิชชาอันที่จริงคือ ความไม่ศรัทธา บางครั้งผู้คนบูชาเทวดาบางองค์เพียงเพื่อหาเงิน และใช้เงินนั้นไปเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจโดยไม่สนใจกับคำสั่งสอนของพระคัมภีร์ พิธีกรรมทางศาสนาที่แสดงออกมาเช่นนี้ไม่ยอมรับว่ามีความจริงใจ พวกเขาทั้งหมดอยู่ในระดับความมืด ผลิตแนวคิดมารออกมา และไม่เป็นประโยชน์ต่อสังคมมนุษย์