ภควัท-คีตา ฉบับเดิม
บทที่ สิบเจ็ด
ระดับแห่งความศรัทธา
โศลก 2
tri-vidhā bhavati śraddhā
dehināṁ sā svabhāva-jā
sāttvikī rājasī caiva
tāmasī ceti tāṁ śṛṇu
ตฺริ-วิธา ภวติ ศฺรทฺธา
เทหินำ สา สฺวภาว-ชา
สาตฺตฺวิกี ราชสี ไจว
ตามสี เจติ ตำ ศฺฤณุ
คำแปล
บุคลิกภาพสูงสุดแห่งพระเจ้าทรงตรัสว่า ตามระดับแห่งธรรมชาติที่ดวงวิญญาณในร่างได้รับมา ความศรัทธาของเขามีสามระดับ คือ ในความดี ในตัณหา หรือในอวิชชา บัดนี้จงฟัง
คำอธิบาย
พวกที่รู้กฎเกณฑ์ของพระคัมภีร์ แต่ด้วยความเกียจคร้าน หรือชอบอยู่นิ่งเฉย ยกเลิกการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์เหล่านี้ ถูกระดับต่างๆ ของธรรมชาติวัตถุควบคุมตามกรรมของตนในอดีต ซึ่งอาจอยู่ในระดับความดี ตัณหา หรืออวิชชา พวกเขาได้รับธรรมชาติซึ่งมีคุณลักษณะโดยเฉพาะ สิ่งมีชีวิตมาคบหาสมาคมกับระดับต่างๆ ของธรรมชาติ และจะดำเนินไปชั่วกัลปวสาน เนื่องจากสิ่งมีชีวิตมาสัมผัสกับธรรมชาติวัตถุจึงได้รับความรู้สึกนึกคิดต่างๆ ตามที่มาใกล้ชิดกับระดับต่างๆ ของวัตถุ แต่ธรรมชาตินี้สามารถเปลี่ยนแปลงได้ หากมาคบหาสมาคมกับพระอาจารย์ทิพย์ผู้เชื่อถือได้ ให้เชื่อฟังกฎระเบียบของท่าน และกฎระเบียบของพระคัมภีร์ แล้วจะค่อยๆ เปลี่ยนสถานภาพจากอวิชชามาเป็นความดี หรือจากตัณหามาเป็นความดี สรุปได้ว่า การเชื่ออย่างงมงายในระดับของธรรมชาติรูปแบบหนึ่งๆ จะไม่ช่วยให้พัฒนามาสู่ระดับแห่งความสมบูรณ์ได้ เราต้องพิจารณาสิ่งต่างๆ ด้วยความระมัดระวัง ด้วยสติปัญญา ด้วยการมาคบหาสมาคมกับพระอาจารย์ทิพย์ผู้เชื่อถือได้ จากนั้นเราจะสามารถเปลี่ยนสถานภาพของตนเองมาสู่ระดับแห่งธรรมชาติที่สูงกว่า