ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบเจ็ด

ระดับแห่งความศรัทธา

โศลก 25

tad ity anabhisandhāya
phalaṁ yajña-tapaḥ-kriyāḥ
dāna-kriyāś ca vividhāḥ
kriyante mokṣa-kāṅkṣibhiḥ
ตทฺ อิตฺยฺ อนภิสนฺธาย
ผลํ ยชฺญ-ตปห์-กฺริยาห์
ทาน-กฺริยาศฺ จ วิวิธาห์
กฺริยนฺเต โมกฺษ-กางฺกฺษิภิห์
ตตฺ — นั้น; อิติ — ดังนั้น; อนภิสนฺธาย — ไม่ปรารถนา; ผลมฺ — ผลทางวัตถุ; ยชฺญ — แห่งการบูชา; ตปห์ — และการบำเพ็ญเพียร; กฺริยาห์ — กิจกรรม; ทาน — ของการให้ทาน; กฺริยาห์ — กิจกรรม; — เช่นกัน; วิวิธาห์ — ต่างๆ; กฺริยนฺเต — ปฏิบัติไป; โมกฺษ-กางฺกฺษิภิห์ — โดยพวกที่ปรารถนาความหลุดพ้นอย่างแท้จริง

คำแปล

เขาควรปฏิบัติพิธีบูชา บำเพ็ญเพียร และให้ทานต่างๆ โดยไม่ปรารถนาผลประโยชน์ทางวัตถุ ด้วยคำว่า ‘ตตฺ’ จุดมุ่งหมายของกิจกรรมทิพย์เหล่านี้ก็เพื่อให้เป็นอิสระจากพันธนาการทางวัตถุ

คำอธิบาย

เพื่อพัฒนาไปสู่สถานภาพทิพย์เราไม่ควรปฏิบัติเพื่อผลกำไรทางวัตถุใดๆ แต่ควรทำไปเพื่อผลประโยชน์สูงสุดในการย้ายไปยังอาณาจักรทิพย์ คืนสู่เหย้าคืนสู่องค์ภควานฺ