ภควัท-คีตา ฉบับเดิม
บทที่ สิบเจ็ด
ระดับแห่งความศรัทธา
โศลก 7
āhāras tv api sarvasya
tri-vidho bhavati priyaḥ
yajñas tapas tathā dānaṁ
teṣāṁ bhedam imaṁ śṛṇu
tri-vidho bhavati priyaḥ
yajñas tapas tathā dānaṁ
teṣāṁ bhedam imaṁ śṛṇu
อาหารสฺ ตฺวฺ อปิ สรฺวสฺย
ตฺริ-วิโธ ภวติ ปฺริยห์
ยชฺญสฺ ตปสฺ ตถา ทานํ
เตษำ เภทมฺ อิมํ ศฺฤณุ
ตฺริ-วิโธ ภวติ ปฺริยห์
ยชฺญสฺ ตปสฺ ตถา ทานํ
เตษำ เภทมฺ อิมํ ศฺฤณุ
อาหารห์ — การกิน; ตุ — แน่นอน; อปิ — เช่นกัน; สรฺวสฺย — ของทุกคน; ตฺริ-วิธห์ — ของสามประเภท; ภวติ — มี; ปฺริยห์ — ชอบ; ยชฺญห์ — การบูชา; ตปห์ — สมถะ; ตถา — เช่นกัน; ทานมฺ — การให้ทาน; เตษามฺ — ของพวกเขา; เภทมฺ — ข้อแตกต่าง; อิมมฺ — นี้; ศฺฤณุ — สดับฟัง
คำแปล
แม้แต่อาหารที่แต่ละคนชอบก็มีอยู่สามประเภท ตามสามระดับแห่งธรรมชาติวัตถุ และการบูชา ความสมถะ และการให้ทานก็เช่นเดียวกัน บัดนี้จงฟังข้อแตกต่างเหล่านี้
คำอธิบาย
เกี่ยวกับสถานการณ์ที่แตกต่างกันในระดับต่างๆ ของธรรมชาติวัตถุ มีข้อแตกต่างในลักษณะการรับประทาน และการปฏิบัติพิธีบูชา ความสมถะ และการให้ทาน ผู้คนไม่ได้ปฏิบัติในระดับเดียวกัน บุคคลผู้เข้าใจในเชิงวิเคราะห์ว่าการปฏิบัติเช่นไร จะอยู่ในระดับไหนของธรรมชาติวัตถุเป็นผู้ที่มีปัญญาโดยแท้จริง พวกที่พิจารณาว่าพิธีบูชา อาหาร หรือการให้ทานทั้งหมดเหมือนกันโดยไม่สามารถแยกแยะได้ บุคคลเหล่านี้โง่เขลา มีพวกนักสอนศาสนาที่ประกาศว่าเราสามารถทำอะไรก็ได้ตามใจชอบแล้วจะบรรลุถึงความสมบูรณ์ การแนะนำโง่ๆ เช่นนี้ไม่ได้เป็นการปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระคัมภีร์ พวกนี้ผลิตวิธีการขึ้นมาเอง และนำผู้คนโดยทั่วไปไปในทางที่ผิด