ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบเจ็ด

ระดับแห่งความศรัทธา

โศลก 9

kaṭv-amla-lavaṇāty-uṣṇa-
tīkṣṇa-rūkṣa-vidāhinaḥ
āhārā rājasasyeṣṭā
duḥkha-śokāmaya-pradāḥ
กฏฺวฺ-อมฺล-ลวณาตฺยฺ-อุษฺณ-
ตีกฺษฺณ-รูกฺษ-วิทาหินห์
อาหารา ราชสเสฺยษฺฏา
ทุห์ข-โศกามย-ปฺรทาห์
กฏุ — ขม; อมฺล — เปรี้ยว; ลวณ — เค็ม; อติ-อุษฺณ — เผ็ดมาก; ตีกฺษฺณ — ฉุน; รูกฺษ — แห้ง; วิทาหินห์ — เผาไหม้; อาหาราห์ — อาหาร; ราชสสฺย — ของผู้อยู่ในระดับตัณหา; อิษฺฏาห์ — เอร็ดอร่อย; ทุห์ข — ความทุกข์; โศก — ความโศก; อามย — เชื้อโรค; ปฺรทาห์ — ก่อให้เกิด

คำแปล

อาหารที่มีรสชาติเหล่านี้มากเกินไป เช่น ขม เปรี้ยว เค็ม เผ็ด ฉุน แห้ง และเผาไหม้ เป็นที่ชื่นชอบของพวกที่อยู่ในระดับตัณหา อาหารเช่นนี้ก่อให้เกิดความทุกข์ ความโศก และโรคภัยไข้เจ็บ