ภควัท-คีตา ฉบับเดิม
บทที่ สิบแปด
บทสรุปความสมบูรณ์แห่งการเสียสละ
โศลก 23
niyataṁ saṅga-rahitam
arāga-dveṣataḥ kṛtam
aphala-prepsunā karma
yat tat sāttvikam ucyate
arāga-dveṣataḥ kṛtam
aphala-prepsunā karma
yat tat sāttvikam ucyate
นิยตํ สงฺค-รหิตมฺ
อราค-เทฺวษตห์ กฺฤตมฺ
อผล-เปฺรปฺสุนา กรฺม
ยตฺ ตตฺ สาตฺตฺวิกมฺ อุจฺยเต
อราค-เทฺวษตห์ กฺฤตมฺ
อผล-เปฺรปฺสุนา กรฺม
ยตฺ ตตฺ สาตฺตฺวิกมฺ อุจฺยเต
นิยตมฺ — ประมาณ; สงฺค-รหิตมฺ — ไม่ยึดติด; อราค-เทฺวษตห์ — ไม่รักหรือไม่เกลียด; กฺฤตมฺ — ทำไป; อผล-เปฺรปฺสุนา — โดยผู้ที่ไม่ปรารถนาผลทางวัตถุ; กรฺม — การกระทำ; ยตฺ — ซึ่ง; ตตฺ — นั้น; สาตฺตฺวิกมฺ — ในระดับความดี; อุจฺยเต — เรียกว่า
คำแปล
การกระทำที่มีการประมาณ และทำไปโดยไม่ยึดติด ไม่มีความรัก หรือความเกลียดชัง และไม่มีความปรารถนาเพื่อผลทางวัตถุ กล่าวว่าอยู่ในระดับความดี
คำอธิบาย
หน้าที่ตามอาชีพโดยประมาณดังที่กำหนดไว้ในพระคัมภีร์ตามวรรณะ และระดับของสังคมปฏิบัติไปโดยไม่ยึดติด หรือไม่ถือสิทธิ์เป็นเจ้าของ ดังนั้น จึงไม่มีทั้งความรัก หรือความเกลียดชัง และปฏิบัติในกฺฤษฺณจิตสำนึกเพื่อความพึงพอพระทัยขององค์ภควานฺโดยปราศจากความพึงพอใจของตนเอง หรือสนองความต้องการของตนเองเช่นนี้ เรียกว่า การกระทำในระดับความดี