ภควัท-คีตา ฉบับเดิม
บทที่ สิบแปด
บทสรุปความสมบูรณ์แห่งการเสียสละ
โศลก 25
anubandhaṁ kṣayaṁ hiṁsām
anapekṣya ca pauruṣam
mohād ārabhyate karma
yat tat tāmasam ucyate
anapekṣya ca pauruṣam
mohād ārabhyate karma
yat tat tāmasam ucyate
อนุพนฺธํ กฺษยํ หึสามฺ
อนเปกฺษฺย จ เปารุษมฺ
โมหาทฺ อารภฺยเต กรฺม
ยตฺ ตตฺ ตามสมฺ อุจฺยเต
อนเปกฺษฺย จ เปารุษมฺ
โมหาทฺ อารภฺยเต กรฺม
ยตฺ ตตฺ ตามสมฺ อุจฺยเต
อนุพนฺธมฺ — พันธนาการในอนาคต; กฺษยมฺ — การทำลาย; หึสามฺ — และความทุกข์ของผู้อื่น; อนเปกฺษฺย — โดยไม่พิจารณาถึงผลที่ตามมา; จ — เช่นกัน; เปารุษมฺ — ลงโทษตัวเอง; โมหาตฺ — ด้วยความหลง; อารภฺยเต — เริ่มต้น; กรฺม — งาน; ยตฺ — ซึ่ง; ตตฺ — นั้น; ตามสมฺ — ในระดับอวิชชา; อุจฺยเต — กล่าวว่าเป็น
คำแปล
การกระทำที่ทำไปในความหลงโดยไม่คำนึงถึงคำสั่งสอนของพระคัมภีร์ และไม่คำนึงถึงพันธกรณีในอนาคต หรือเป็นการเบียดเบียน หรือสร้างความทุกข์ให้แก่ผู้อื่น กล่าวว่าอยู่ในระดับอวิชชา
คำอธิบาย
เราต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของเราต่อรัฐ หรือต่อผู้แทนขององค์ภควานฺที่เรียกว่า ยมทูต การทำงานที่ขาดการรับผิดชอบเป็นการทำลายล้าง เพราะทำลายหลักปฏิบัติของพระคัมภีร์ มักมีพื้นฐานมาจากความรุนแรง และก่อให้เกิดความทุกข์ใจแก่ชีวิตอื่น งานที่ไร้ความรับผิดชอบเช่นนี้เกิดขึ้นจากประสบการณ์ส่วนตัว เรียกว่า ความหลง งานในความหลงทั้งหลายเหล่านี้ล้วนเป็นผลผลิตของระดับอวิชชา