ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบแปด

บทสรุปความสมบูรณ์แห่งการเสียสละ

โศลก 31

yayā dharmam adharmaṁ ca
kāryaṁ cākāryam eva ca
ayathāvat prajānāti
buddhiḥ sā pārtha rājasī
ยยา ธรฺมมฺ อธรฺมํ จ
การฺยํ จาการฺยมฺ เอว จ
อยถาวตฺ ปฺรชานาติ
พุทฺธิห์ สา ปารฺถ ราชสี
ยยา — ซึ่ง; ธรฺมมฺ — หลักธรรมแห่งศาสนา; อธรฺมมฺ — ไร้ศาสนา; — และ; การฺยมฺ — อะไรควรทำ; — เช่นกัน; อการฺยมฺ — อะไรไม่ควรทำ; เอว — แน่นอน; — เช่นกัน; อยถา-วตฺ — ไม่สมบูรณ์; ปฺรชานาติ — รู้; พุทฺธิห์ — ปัญญา; สา — และ; ปารฺถ — โอ้ โอรสพระนาง ปฺฤถา; ราชสี — ในระดับตัณหา

คำแปล

โอ้ โอรสพระนาง ปฺฤถา ความเข้าใจที่ไม่สามารถแยกแยะระหว่างศาสนา และที่ไม่ใช่ศาสนา ระหว่างสิ่งที่ควรทำ และสิ่งที่ไม่ควรทำ อยู่ในระดับตัณหา