ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบแปด

บทสรุปความสมบูรณ์แห่งการเสียสละ

โศลก 41

brāhmaṇa-kṣatriya-viśāṁ
śūdrāṇāṁ ca paran-tapa
karmāṇi pravibhaktāni
svabhāva-prabhavair guṇaiḥ
พฺราหฺมณ-กฺษตฺริย-วิศำ
ศูทฺราณำ จ ปรนฺ-ตป
กรฺมาณิ ปฺรวิภกฺตานิ
สฺวภาว-ปฺรภไวรฺ คุไณห์
พฺราหฺมณ — ของพราหมณ์; กฺษตฺริยกฺษตฺริย; วิศามฺ — และ ไวศฺย; ศูทฺราณามฺ — ของ ศูทฺร; — และ; ปรมฺ-ตป — โอ้ ผู้ปราบศัตรู; กรฺมาณิ — กิจกรรม; ปฺรวิภกฺตานิ — แบ่งออก; สฺวภาว — ตามธรรมชาติของพวกเขา; ปฺรภไวห์ — เกิดจาก; คุไณห์ — โดยระดับต่างๆ แห่งธรรมชาติวัตถุ

คำแปล

พฺราหฺมณ, กฺษตฺริย, ไวศฺย, และ ศูทฺร แบ่งออกตามคุณสมบัติที่เกิดจากธรรมชาติของตนเอง ตามระดับต่างๆ ทางวัตถุ โอ้ ผู้กำราบศัตรู