ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สิบแปด

บทสรุปความสมบูรณ์แห่งการเสียสละ

โศลก 69

na ca tasmān manuṣyeṣu
kaścin me priya-kṛttamaḥ
bhavitā na ca me tasmād
anyaḥ priya-taro bhuvi
น จ ตสฺมานฺ มนุเษฺยษุ
กศฺจินฺ เม ปฺริย-กฺฤตฺตมห์
ภวิตา น จ เม ตสฺมาทฺ
อนฺยห์ ปฺริย-ตโร ภุวิ
— ไม่เคย; — และ; ตสฺมาตฺ — กว่าเขา; มนุเษฺยษุ — ในหมู่มนุษย์; กศฺจิตฺ — ผู้ใด; เม — ต่อข้า; ปฺริย-กฺฤตฺ-ตมห์ — รักมากกว่า; ภวิตา — จะมาเป็น; — ไม่; — และ; เม — แก่ข้า; ตสฺมาตฺ — กว่าเขา; อนฺยห์ — อีกคนหนึ่ง; ปฺริย-ตรห์ — รักมากกว่า; ภุวิ — ในโลกนี้

คำแปล

ไม่มีคนรับใช้ใดในโลกนี้ที่ข้ารักมากกว่าเขา และจะไม่มีผู้ใดที่ข้าจะรักมากไปกว่าอีกแล้ว