ภควัท-คีตา ฉบับเดิม
บทที่ สิบแปด
บทสรุปความสมบูรณ์แห่งการเสียสละ
โศลก 70
adhyeṣyate ca ya imaṁ
dharmyaṁ saṁvādam āvayoḥ
jñāna-yajñena tenāham
iṣṭaḥ syām iti me matiḥ
dharmyaṁ saṁvādam āvayoḥ
jñāna-yajñena tenāham
iṣṭaḥ syām iti me matiḥ
อเธฺยษฺยเต จ ย อิมํ
ธรฺมฺยํ สํวาทมฺ อาวโยห์
ชฺญาน-ยชฺเญน เตนาหมฺ
อิษฺฏห์ สฺยามฺ อิติ เม มติห์
ธรฺมฺยํ สํวาทมฺ อาวโยห์
ชฺญาน-ยชฺเญน เตนาหมฺ
อิษฺฏห์ สฺยามฺ อิติ เม มติห์
อเธฺยษฺยเต — จะศึกษา; จ — เช่นกัน; ยห์ — เขาซึ่ง; อิมมฺ — นี้; ธรฺมฺยมฺ — น่าเลื่อมใส; สํวาทมฺ — การสนทนา; อาวโยห์ — ของพวกเรา; ชฺญาน — แห่งความรู้; ยชฺเญน — ด้วยการบูชา; เตน — โดยเขา; อหมฺ — ข้า; อิษฺฏห์ — บูชา; สฺยามฺ — จะเป็น; อิติ — ดังนั้น; เม — ของข้า; มติห์ — ความเห็น
คำแปล
และข้าประกาศว่า ผู้ใดที่ศึกษาการสนทนาอันน่าเลื่อมใสของเรานี้ จะบูชาข้าด้วยสติปัญญาของเขา