ภควัท-คีตา ฉบับเดิม
บทที่ สิบแปด
บทสรุปความสมบูรณ์แห่งการเสียสละ
โศลก 8
duḥkham ity eva yat karma
kāya-kleśa-bhayāt tyajet
sa kṛtvā rājasaṁ tyāgaṁ
naiva tyāga-phalaṁ labhet
kāya-kleśa-bhayāt tyajet
sa kṛtvā rājasaṁ tyāgaṁ
naiva tyāga-phalaṁ labhet
ทุห์ขมฺ อิตฺยฺ เอว ยตฺ กรฺม
กาย-เกฺลศ-ภยาตฺ ตฺยเชตฺ
ส กฺฤตฺวา ราชสํ ตฺยาคํ
ไนว ตฺยาค-ผลํ ลเภตฺ
กาย-เกฺลศ-ภยาตฺ ตฺยเชตฺ
ส กฺฤตฺวา ราชสํ ตฺยาคํ
ไนว ตฺยาค-ผลํ ลเภตฺ
ทุห์ขมฺ — ไม่มีความสุข; อิติ — ดังนั้น; เอว — แน่นอน; ยตฺ — ซึ่ง; กรฺม — งาน; กาย — สำหรับร่างกาย; เกฺลศ — ปัญหา; ภยาตฺ — เนื่องจากความกลัว; ตฺยเชตฺ — ยกเลิก; สห์ — เขา; กฺฤตฺวา — หลังจากกระทำ; ราชสมฺ — ในระดับตัณหา; ตฺยาคมฺ — ความเสียสละ; น — ไม่; เอว — แน่นอน; ตฺยาค — แห่งการเสียสละ; ผลมฺ — ผล; ลเภตฺ — อีกครั้ง
คำแปล
ผู้ใดยกเลิกหน้าที่ที่กำหนดไว้ว่าเป็นปัญหา หรือเนื่องจากกลัวความไม่สะดวกทางร่างกาย กล่าวว่าผู้นั้นเสียสละในระดับตัณหา การเสียสละเช่นนี้จะไม่ทำให้เขาพัฒนาขึ้น
คำอธิบาย
ผู้อยู่ในกฺฤษฺณจิตสำนึกไม่ควรยกเลิกการหาเงิน เนื่องจากกลัวว่าตนเองปฏิบัติกิจกรรมเพื่อผลทางวัตถุ การทำงานและใช้เงินในกฺฤษฺณจิตสำนึก หรือการตื่นนอนแต่เช้า และเจริญก้าวหน้าในกฺฤษฺณจิตสำนึกทิพย์ไม่ควรยกเลิกเนื่องมาจากความกลัว หรือเนื่องจากพิจารณาว่า กิจกรรมเหล่านี้เป็นปัญหาการเสียสละเช่นนี้อยู่ในระดับตัณหา ผลแห่งงานในระดับตัณหาจะเป็นความเศร้าเสมอ หากบุคคลสละงานด้วยความรู้สึกเช่นนั้นจะไม่ได้รับผลแห่งการเสียสละ