อรฺชุน ทรงถูกเรียกว่าโอรสของ ปฺฤถา ผู้ทรงเป็นพระขนิษฐภคินีของ วสุเทว พระบิดาขององค์กฺฤษฺณ ฉะนั้น อรฺชุน ทรงมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับองค์กฺฤษฺณ หากโอรส กฺษตฺริย ปฏิเสธการสู้รบผู้นั้นก็เป็น กฺษตฺริย แต่เพียงในนามเท่านั้น และหากบุตรของ พฺราหฺมณ ทำบาปเขาก็เป็น พฺราหฺมณ แต่เพียงในนามเท่านั้น กฺษตฺริย และ พฺราหฺมณ เช่นนี้จะถือเป็นบุตรที่ไม่คู่ควรของบิดาของตน ดังนั้น องค์กฺฤษฺณทรงไม่ปรารถนาจะให้ อรฺชุน กลายเป็นโอรสที่ไม่คู่ควรของ กฺษตฺริย อรฺชุน ทรงเป็นพระสหายที่สนิทสนมมากกับองค์กฺฤษฺณ และองค์กฺฤษฺณทรงเป็นผู้นำทางของ อรฺชุน โดยตรงบนราชรถ แต่ถึงแม้จะมีความน่าเชื่อถือเพียงใดหาก อรฺชุน ทรงละทิ้งการต่อสู้จะเป็นการกระทำที่น่าอับอาย ดังนั้น องค์กฺฤษฺณจึงตรัสว่าท่าทีของ อรฺชุน เช่นนี้ไม่เหมาะสมสำหรับบุคลิกภาพอย่างเขา อรฺชุน อาจมีข้อโต้แย้งว่าจะยกเลิกการสู้รบโดยอ้างเหตุผลของทัศนคติความเมตตาของเขาแก่ผู้ที่ควรให้ความเคารพสูงสุดอย่าง ภีษฺม และบรรดาสังคญาติ แต่องค์กฺฤษฺณทรงพิจารณาว่าความเมตตานี้เป็นเพียงความอ่อนแอแห่งจิตใจเท่านั้น ผู้ที่เชื่อถือได้จะไม่เห็นด้วยความเมตตากรุณาอันจอมปลอมนี้ ฉะนั้น บุคคล เช่น อรฺชุน ควรสลัดทิ้งความเมตตากรุณา หรือที่เรียกว่าอหิงสานี้ ภายใต้การชี้นำโดยตรงของ ศฺรี กฺฤษฺณ