ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สอง

บทสรุป ภควัท-คีตา

โศลก 33

atha cet tvam imaṁ dharmyaṁ
saṅgrāmaṁ na kariṣyasi
tataḥ sva-dharmaṁ kīrtiṁ ca
hitvā pāpam avāpsyasi
อถ เจตฺ ตฺวมฺ อิมํ ธรฺมฺยํ
สงฺคฺรามํ น กริษฺยสิ
ตตห์ สฺว-ธรฺมํ กีรฺตึ จ
หิตฺวา ปาปมฺ อวาปฺสฺยสิ
อถ — ดังนั้น; เจตฺ — ถ้า; ตฺวมฺ — ท่าน; อิมมฺ — นี้; ธรฺมฺยมฺ — ซึ่งเป็นหน้าที่ทางศาสนา; สงฺคฺรามมฺ — ต่อสู้; — ไม่; กริษฺยสิ — ปฏิบัติ; ตตห์ — จากนั้น; สฺว-ธรฺมมฺ — หน้าที่ทางศาสนาของท่าน; กีรฺติมฺ — ชื่อเสียง; — เช่นกัน; หิตฺวา — สูญเสีย; ปาปมฺ — ผลแห่งบาป; อวาปฺสฺยสิ — จะได้รับ

คำแปล

อย่างไรก็ดี หากเธอไม่ปฏิบัติหน้าที่ทางศาสนาในการต่อสู้ เธอจะต้องได้รับบาปที่ละเลยต่อหน้าที่อย่างแน่นอน และจะเสื่อมเสียชื่อเสียงในฐานะที่เป็นนักรบ

คำอธิบาย

อรฺชุน ทรงเป็นนักรบผู้มีชื่อเสียง ซึ่งได้รับชื่อเสียงจากการต่อสู้กับเทวดาผู้ยิ่งใหญ่หลายองค์ แม้กระทั่งองค์ศิวะเทพ หลังจากทรงต่อสู้และได้รับชัยชนะพระศิวะในร่างของนักล่าสัตว์แล้ว อรฺชุน ทรงทำให้พระศิวะทรงพอพระทัยและมอบอาวุธ ปาศุปต-อสฺตฺร ให้เป็นรางวัล ทุกคนทราบดีว่า อรฺชุน ทรงเป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่แม้แต่ โทฺรณาจารฺย ได้ให้พร และให้อาวุธพิเศษเป็นรางวัลทำให้สามารถสังหารได้แม้แต่อาจารย์ของตนเอง ดังนั้น อรฺชุน ทรงได้รับความเชื่อถือด้วยประกาศนียบัตรทางทหารมากมายจากผู้ที่เชื่อถือได้หลายท่าน รวมทั้งพระอินทร์เจ้าแห่งสวรรค์ผู้ทรงเป็นพระบิดาอุปถัมภ์ หากละทิ้งสนามรบไป อรฺชุน ทรงไม่เพียงแต่ละเลยหน้าที่ของตนโดยเฉพาะในฐานะที่เป็น กฺษตฺริย เท่านั้น แต่จะสูญเสียเกียรติยศและชื่อเสียงทั้งหมด และเป็นการเตรียมเปิดทางลงสู่นรก อีกนัยหนึ่งหาก อรฺชุน ทรงไม่ต่อสู้และถอนตัวออกจากสมรภูมิจะต้องตกไปสู่นรก