ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สอง

บทสรุป ภควัท-คีตา

โศลก 37

hato vā prāpsyasi svargaṁ
jitvā vā bhokṣyase mahīm
tasmād uttiṣṭha kaunteya
yuddhāya kṛta-niścayaḥ
หโต วา ปฺราปฺสฺยสิ สฺวรฺคํ
ชิตฺวา วา โภกฺษฺยเส มหีมฺ
ตสฺมาทฺ อุตฺติษฺฐ เกานฺเตย
ยุทฺธาย กฺฤต-นิศฺจยห์
หตห์ — ถูกฆ่า; วา — ไม่ก็; ปฺราปฺสฺยสิ — เธอได้รับ; สฺวรฺคมฺ — อาณาจักรสวรรค์; ชิตฺวา — ด้วยชัยชนะ; วา — หรือ; โภกฺษฺยเส — เธอมีความสุข; มหีมฺ — โลก; ตสฺมาตฺ — ดังนั้น; อุตฺติษฺฐ — ลุกขึ้น; เกานฺเตย — โอ้ โอรสพระนาง กุนฺตี; ยุทฺธาย — ต่อสู้; กฺฤต — ความมั่นใจ; นิศฺจยห์ — แน่นอน

คำแปล

โอ้ โอรสพระนาง กุนฺตี เธออาจถูกสังหารในสมรภูมิ และไปสู่สรวงสวรรค์ หรืออาจได้รับชัยชนะ และมีความสุขกับอาณาจักรโลก ฉะนั้น จงลุกขึ้นมาสู้ด้วยความมั่นใจ

คำอธิบาย

ถึงแม้ยังไม่แน่นอนว่า อรฺชุน จะทรงเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ แต่พระองค์ทรงต้องสู้ แม้ถูกสังหารก็จะเสด็จไปสู่สรวงสวรรค์