ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สาม

กรฺม-โยค

โศลก 7

yas tv indriyāṇi manasā
niyamyārabhate ’rjuna
karmendriyaiḥ karma-yogam
asaktaḥ sa viśiṣyate
ยสฺ ตฺวฺ อินฺทฺริยาณิ มนสา
นิยมฺยารภเต ’รฺชุน
กรฺเมนฺทฺริไยห์ กรฺม-โยคมฺ
อสกฺตห์ ส วิศิษฺยเต
ยห์ — ผู้ซึ่ง; ตุ — แต่; อินฺทฺริยาณิ — ประสาทสัมผัส; มนสา — ด้วยจิตใจ; นิยมฺย — ประมาณ; อารภเต — เริ่มต้น; อรฺชุน — โอ้ อรฺชุน; กรฺม-อินฺทฺริไยห์ — ด้วยอวัยวะรับความรู้สึกที่ทำงานอยู่; กรฺม-โยคมฺ — อุทิศตนเสียสละ; อสกฺตห์ — ไม่ยึดติด; สห์ — เขา; วิศิษฺยเต — ดีกว่าเป็นไหนๆ

คำแปล

ในอีกด้านหนึ่ง ถ้าหากผู้มีความจริงใจพยายามใช้จิตใจควบคุมประสาทสัมผัสที่ตื่นตัว และเริ่มปฏิบัติ กรฺม-โยค (ในกฺฤษฺณจิตสำนึก) โดยไม่ยึดติด บุคคลเช่นนี้สูงส่งกว่าเป็นไหนๆ

คำอธิบาย

แทนที่จะมาเป็นนักทิพย์นิยมจอมปลอมเพื่อมีชีวิตอยู่อย่างสำมะเลเทเมา และแสวงหาความสุขทางประสาทสัมผัส สู้ไปปฏิบัติงานของตนเอง และปฏิบัติตามจุดมุ่งหมายของชีวิต เพื่อให้ได้รับอิสรภาพจากพันธนาการทางวัตถุ และบรรลุถึงอาณาจักรแห่งองค์ภควานฺจะดีกว่าเป็นไหนๆ สฺวารฺถ-คติ หรือจุดมุ่งหมายเพื่อประโยชน์แห่งตนคือ การบรรลุถึงพระวิษณุ การวางรูปแบบสถาบัน วรฺณ และ อาศฺรม ทั้งหมดเพื่อช่วยให้เราบรรลุถึงจุดมุ่งหมายแห่งชีวิตนั้น คฤหัสถ์ก็สามารถบรรลุถึงจุดหมายปลายทางนี้ได้เช่นเดียวกัน ด้วยการประมาณการปฏิบัติรับใช้ในกฺฤษฺณจิตสำนึกเพื่อความรู้แจ้งแห่งตน เราสามารถใช้ชีวิตอยู่แบบควบคุมได้ ดังที่ได้อธิบายไว้ใน ศาสฺตฺร และทำงานของตนต่อไปโดยไม่ยึดติด และด้วยวิธีนี้จะทำให้เจริญก้าวหน้า ผู้ที่มีความจริงใจที่ปฏิบัติตามวิธีนี้จะสถิตในสถานภาพที่ดีกว่าผู้เสแสร้งจอมปลอมที่อวดอ้างตนเองว่าเป็นนักทิพย์นิยม เพื่อหลอกลวงประชาชนผู้พาซื่อโดยทั่วไปเป็นไหนๆ คนกวาดถนนผู้มีความจริงใจยังดีกว่านักปฏิบัติธรรมจอมปลอมที่ทำสมาธิเพียงเพื่อหาเลี้ยงชีพเท่านั้น