ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ สี่

ความรู้ทิพย์

โศลก 32

evaṁ bahu-vidhā yajñā
vitatā brahmaṇo mukhe
karma-jān viddhi tān sarvān
evaṁ jñātvā vimokṣyase
เอวํ พหุ-วิธา ยชฺญา
วิตตา พฺรหฺมโณ มุเข
กรฺม-ชานฺ วิทฺธิ ตานฺ สรฺวานฺ
เอวํ ชฺญาตฺวา วิโมกฺษฺยเส
เอวมฺ — ดังนั้น; พหุ-วิธาห์ — ชนิดต่างๆ ของ; ยชฺญาห์ — การบูชา; วิตตาห์ — เผยแพร่; พฺรหฺมณห์ — ของคัมภีร์พระเวท; มุเข — ผ่านทางพระโอษฐ์; กรฺม-ชานฺ — เกิดจากงาน; วิทฺธิ — เธอควรรู้; ตานฺ — พวกเขา; สรฺวานฺ — ทั้งหมด; เอวมฺ — ดังนั้น; ชฺญาตฺวา — รู้; วิโมกฺษฺยเส — เธอจะเป็นอิสรเสรี

คำแปล

การบูชาต่างๆ ทั้งหมดนี้คัมภีร์พระเวทได้รับรอง และทั้งหมดเกิดขึ้นจากงานที่แตกต่างกันไป เมื่อทราบเช่นนี้เธอจะหลุดพ้น

คำอธิบาย

การถวายเพื่อเป็นการบูชาต่างๆ ดังที่ได้อธิบายข้างต้น ได้กล่าวไว้ในคัมภีร์พระเวทเพื่อให้เหมาะสมกับผู้ปฏิบัติที่ไม่เหมือนกัน เพราะว่ามนุษย์ซึมซาบอย่างลึกซึ้งในแนวคิดทางร่างกาย การถวายบูชาเหล่านี้จัดไว้เพื่อให้เราสามารถปฏิบัติได้ไม่ว่าในทางร่างกาย ทางจิตใจ หรือทางปัญญา แต่ทั้งหมดแนะนำให้เราได้รับอิสรเสรีภาพจากร่างกายในที่สุด ณ ที่นี้ องค์ภควานฺทรงยืนยันด้วยพระโอษฐ์ของพระองค์เอง