ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ หก

ธฺยาน-โยค

โศลก 28

yuñjann evaṁ sadātmānaṁ
yogī vigata-kalmaṣaḥ
sukhena brahma-saṁsparśam
atyantaṁ sukham aśnute
ยุญฺชนฺนฺ เอวํ สทาตฺมานํ
โยคี วิคต-กลฺมษห์
สุเขน พฺรหฺม-สํสฺปรฺศมฺ
อตฺยนฺตํ สุขมฺ อศฺนุเต
ยุญฺชนฺ — ปฏิบัติฝึกฝนโยคะ; เอวมฺ — ดังนั้น; สทา — เสมอ; อาตฺมานมฺ — ตัวเขา; โยคี — ผู้ที่สัมผัสอยู่กับองค์ภควานฺ; วิคต — เป็นอิสระจาก; กลฺมษห์ — มลทินทางวัตถุทั้งมวล; สุเขน — ในความสุขทิพย์; พฺรหฺม-สํสฺปรฺศมฺ — สัมผัสกับองค์ภควานฺอยู่เสมอ; อตฺยนฺตมฺ — สูงสุด; สุขมฺ — ความสุข; อศฺนุเต — ได้รับ

คำแปล

ดังนั้น โยคีผู้ที่ควบคุมตนเองได้ปฏิบัติตนฝึกฝนอยู่ในโยคะเสมอ เป็นอิสรเสรีจากมลทินทางวัตถุทั้งปวง และบรรลุระดับสูงสุดแห่งความสุขที่สมบูรณ์ ในการรับใช้องค์ภควานด้วยความรักทิพย์

คำอธิบาย

การรู้แจ้งตนเอง หมายถึง รู้สถานภาพพื้นฐานของตนในความสัมพันธ์กับองค์ภควานฺ ปัจเจกวิญญาณเป็นละอองอณูขององค์ภควานฺ และสถานภาพของตน คือ การถวายการรับใช้ทิพย์แด่พระองค์ การเชื่อมสัมพันธ์ทิพย์กับองค์ภควานฺนี้ เรียกว่า พฺรหฺม-สํสฺปรฺศ