ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ หก

ธฺยาน-โยค

โศลก 39

etan me saṁśayaṁ kṛṣṇa
chettum arhasy aśeṣataḥ
tvad-anyaḥ saṁśayasyāsya
chettā na hy upapadyate
เอตนฺ เม สํศยํ กฺฤษฺณ
เฉตฺตุมฺ อรฺหสฺยฺ อเศษตห์
ตฺวทฺ-อนฺยห์ สํศยสฺยาสฺย
เฉตฺตา น หฺยฺ อุปปทฺยเต
เอตตฺ — นี่คือ; เม — ของข้า; สํศยมฺ — ข้อสงสัย; กฺฤษฺณ — โอ้ กฺฤษฺณ; เฉตฺตุมฺ — ปัดเป่า; อรฺหสิ — พระองค์ได้รับการขอร้อง; อเศษตห์ — อย่างสมบูรณ์; ตฺวตฺ — กว่าพระองค์; อนฺยห์ — ผู้อื่น; สํศยสฺย — แห่งความสงสัย; อสฺย — นี้; เฉตฺตา — เคลื่อนออก; — ไม่เคย; หิ — แน่นอน; อุปปทฺยเต — ค้นพบ

คำแปล

โอ้ กฺฤษฺณ นี่คือความสงสัยของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าขอให้พระองค์ทรงช่วยขจัดความสงสัยนี้ไปให้หมดสิ้น นอกจากพระองค์แล้วไม่มีผู้ใดสามารถทำลายความสงสัยนี้ได้

คำอธิบาย

องค์กฺฤษฺณทรงเป็นผู้รู้อดีต ปัจจุบัน และอนาคตอย่างสมบูรณ์ ในตอนต้นของ ภควัท-คีตา องค์ภควานฺตรัสว่าสิ่งมีชีวิตทั้งหลายมีความเป็นปัจเจกในอดีต เป็นปัจเจกในปัจจุบัน และจะยังคงมีบุคลิกลักษณะเป็นปัจเจกสืบต่อไปในอนาคต แม้หลังจากที่หลุดพ้นจากพันธนาการทางวัตถุแล้ว ฉะนั้น พระองค์ทรงให้ความกระจ่างเกี่ยวกับคำถามของปัจเจกชีวิตในอนาคตเรียบร้อยแล้ว มาบัดนี้ อรฺชุน ทรงปรารถนาที่จะทราบถึงอนาคตของนักทิพย์นิยมผู้ไม่ประสบความสำเร็จ ไม่มีผู้ใดเทียบเท่า หรือเหนือกว่าองค์กฺฤษฺณ ผู้ที่เรียกว่านักบวช และนักปราชญ์ยิ่งใหญ่ทั้งหลายที่ได้รับพระเมตตาจากธรรมชาติวัตถุไม่สามารถเทียบเท่าองค์ภควานฺได้ ดังนั้น คำพิพากษาขององค์กฺฤษฺณถือว่าเป็นคำตอบสุดท้าย และสมบูรณ์ต่อข้อสงสัยทั้งมวล เพราะทรงทราบอดีต ปัจจุบัน และอนาคตอย่างสมบูรณ์ แต่ไม่มีผู้ใดทราบถึงพระองค์ (องค์กฺฤษฺณ) และสาวกผู้มีกฺฤษฺณจิตสำนึกเท่านั้นที่ทราบว่าอะไรคืออะไร