ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ เจ็ด

ความรู้แห่งสัจธรรม

โศลก 11

balaṁ balavatāṁ cāhaṁ
kāma-rāga-vivarjitam
dharmāviruddho bhūteṣu
kāmo ’smi bharatarṣabha
พลํ พลวตำ จาหํ
กาม-ราค-วิวรฺชิตมฺ
ธรฺมาวิรุทฺโธ ภูเตษุ
กาโม ’สฺมิ ภรตรฺษภ
พลมฺ — พลัง; พล-วตามฺ — ของคนแข็งแรง; — และ; อหมฺ — ข้าเป็น; กาม — ตัณหา; ราค — และความยึดติด; วิวรฺชิตมฺ — ปราศจาก; ธรฺม-อวิรุทฺธห์ — ไม่ผิดหลักธรรมศาสนา; ภูเตษุ — ในมวลชีวิต; กามห์ — ชีวิตเพศสัมพันธ์; อสฺมิ — ข้าเป็น; ภรต-ฤษภ — โอ้ เจ้าแห่งภารต

คำแปล

ข้าคือพลังของคนแข็งแรง ปราศจากตัณหา และความต้องการ ข้าคือชีวิตเพศสัมพันธ์ที่ไม่ผิดหลักธรรมศาสนา โอ้ เจ้าแห่ง ภารต (อรฺชุน)

คำอธิบาย

พลังของคนแข็งแรงควรมีไว้เพื่อใช้ปกป้องคนอ่อนแอ ไม่ใช่ไปรุกรานก้าวร้าวเพื่อประโยชน์ส่วนตัว ในทำนองเดียวกัน ชีวิตเพศสัมพันธ์ตามหลักศาสนา (ธรฺม) ก็หมายไว้เพื่อให้กำเนิดบุตรธิดาไม่ใช่เพื่อจุดมุ่งหมายอื่น ดังนั้น ความรับผิดชอบของผู้ปกครอง คือ ทำให้บุตรธิดาของตนมีกฺฤษฺณจิตสำนึก