ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ แปด

การบรรลุถึงองค์ภควานฺ

โศลก 27

naite sṛtī pārtha jānan
yogī muhyati kaścana
tasmāt sarveṣu kāleṣu
yoga-yukto bhavārjuna
ไนเต สฺฤตี ปารฺถ ชานนฺ
โยคี มุหฺยติ กศฺจน
ตสฺมาตฺ สเรฺวษุ กาเลษุ
โยค-ยุกฺโต ภวารฺชุน
— ไม่เคย; เอเต — ทั้งสอง; สฺฤตี — วิถีทางต่างกัน; ปารฺถ — โอ้ โอรสพระนาง ปฺฤถา; ชานนฺ — ถึงแม้ว่าเขารู้; โยคี — สาวกขององค์ภควานฺ; มุหฺยติ — สับสน; กศฺจน — ผู้ใด; ตสฺมาตฺ — ดังนั้น; สเรฺวษุ กาเลษุ — เสมอ; โยค-ยุกฺตห์ — ปฏิบัติในกฺฤษฺณจิตสำนึก; ภว — เพียงแต่มาเป็น; อรฺชุน — โอ้ อารจุนะ

คำแปล

ถึงแม้สาวกทราบสองวิธีนี้ โอ้ อรฺชุน พวกเขาไม่สับสน ดังนั้น จงตั้งมั่นตลอดเวลาอยู่ในการอุทิศตนเสียสละ

คำอธิบาย

ณ ที่นี้ องค์กฺฤษฺณทรงแนะนำ อรฺชุน ว่าไม่ควรวิตกกับวิถีทางต่างๆ ที่ดวงวิญญาณจะเดินทางไปขณะออกจากโลกวัตถุ สาวกขององค์ภควานฺไม่ควรกังวลว่า จะจากไปด้วยการตระเตรียมหรือด้วยอุบัติเหตุ แต่ควรสถิตอย่างมั่นคงในกฺฤษฺณจิตสำนึกโดยสวดภาวนา หเร กฺฤษฺณ และควรรู้ว่าการวิตกกังวลในทั้งสองวิถีทางนี้มีแต่ปัญหา วิธีที่ดีที่สุด คือ ซึมซาบอยู่ในกฺฤษฺณจิตสำนึก และประสานทุกสิ่งทุกอย่างในการรับใช้พระองค์ เช่นนี้จะทำให้วิถีทางที่จะไปสู่อาณาจักรทิพย์ปลอดภัยแน่นอน และคำว่า โยค-ยุกฺต มีความสำคัญอย่างยิ่งในโศลกนี้โดยตรง ผู้ที่มีความมั่นคงในโยคะจะปฏิบัติกิจกรรมทั้งหมดในกฺฤษฺณจิตสำนึกอยู่เสมอ ศฺรี รูป โคสฺวามี แนะนำว่า อนาสกฺตสฺย วิษยานฺ ยถารฺหมฺ อุปยุญฺชตห์ เราไม่ควรยึดติดอยู่ในภารกิจทางวัตถุ และทำทุกสิ่งทุกอย่างในกฺฤษฺณจิตสำนึกด้วยระบบที่เรียกว่า ยุกฺต-ไวราคฺย นี้ เราจะบรรลุถึงความสมบูรณ์ ดังนั้น สาวกไม่ควรวิตกกับคำอธิบายเหล่านี้ เพราะทราบว่าการที่จะไปยังพระตำหนักสูงสุดรับประกันด้วยการอุทิศตนเสียสละรับใช้