ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ เก้า

ความรู้ที่ลับสุดยอด

โศลก 19

tapāmy aham ahaṁ varṣaṁ
nigṛhṇāmy utsṛjāmi ca
amṛtaṁ caiva mṛtyuś ca
sad asac cāham arjuna
ตปามฺยฺ อหมฺ อหํ วรฺษํ
นิคฺฤหฺณามฺยฺ อุตฺสฺฤชามิ จ
อมฺฤตํ ไจว มฺฤตฺยุศฺ จ
สทฺ อสจฺ จาหมฺ อรฺชุน
ตปามิ — ให้ความร้อน; อหมฺ — ข้า; อหมฺ — ข้า; วรฺษมฺ — ฝน; นิคฺฤหฺณามิ — ยับยั้ง; อุตฺสฺฤชามิ — ส่งออกไป; — และ; อมฺฤตมฺ — อมฤตยู; — และ; เอว — แน่นอน; มฺฤตฺยุห์ — ความตาย; — เช่นกัน; สตฺ — วิญญาณ; อสตฺ — วัตถุ; — และ; อหมฺ — ข้า; อรฺชุน — โอ้ อรฺชุน

คำแปล

โอ้ อรฺชุน ข้าให้ความร้อน และข้าเป็นผู้ยับยั้ง และผู้ส่งฝน ข้าคืออมฤตยู และข้าคือมฤตยูด้วยเช่นกัน ทั้งดวงวิญญาณ และวัตถุอยู่ในข้า

คำอธิบาย

ด้วยพลังต่างๆ ขององค์กฺฤษฺณทรงแผ่กระจายความร้อนและแสงผ่านทางผู้แทนเช่นไฟฟ้าและดวงอาทิตย์ ในฤดูร้อนองค์กฺฤษฺณทรงเป็นผู้ยับยั้งฝนไม่ให้ตกลงมาจากฟากฟ้า และในฤดูฝนองค์กฺฤษฺณทรงให้ฝนตกลงมาอย่างมากมาย พลังงานที่ค้ำจุนพวกเราด้วยการให้ชีวิตของพวกเราอยู่ยืนยาวคือองค์กฺฤษฺณ และองค์กฺฤษฺณทรงพบพวกเราตอนจบในรูปของความตาย จากการวิเคราะห์พลังงานต่างๆ เหล่านี้ทั้งหมดขององค์กฺฤษฺณทำให้มั่นใจได้ว่า สำหรับองค์กฺฤษฺณแล้วทรงไม่มีข้อแตกต่างระหว่างวัตถุ และวิญญาณ หรืออีกนัยหนึ่ง พระองค์ทรงเป็นทั้งวัตถุ และวิญญาณ ดังนั้น ในระดับสูงขององค์กฺฤษฺณจิตสำนึกไม่มีการแบ่งแยกจะเห็นแต่องค์กฺฤษฺณในทุกสิ่งทุกอย่างเท่านั้น

เนื่องจากองค์กฺฤษฺณทรงเป็นทั้งวัตถุ และวิญญาณ รูปลักษณ์จักรวาลอันมหึมาที่รวมปรากฏการณ์ทางวัตถุเข้าด้วยกันทั้งหมดก็คือองค์กฺฤษฺณเช่นเดียวกัน และลีลาของพระองค์ในรูปของ ศฺยามสุนฺทร สองกร ทรงขลุ่ยอยู่ที่ วฺฤนฺทาวน ก็เป็นลีลาของบุคลิกภาพสูงสุดแห่งพระเจ้า