ภควัท-คีตา ฉบับเดิม

บทที่ เก้า

ความรู้ที่ลับสุดยอด

โศลก 20

trai-vidyā māṁ soma-pāḥ pūta-pāpā
yajñair iṣṭvā svar-gatiṁ prārthayante
te puṇyam āsādya surendra-lokam
aśnanti divyān divi deva-bhogān
ไตฺร-วิทฺยา มำ โสม-ปาห์ ปูต-ปาปา
ยชฺไญรฺ อิษฺฏฺวา สฺวรฺ-คตึ ปฺรารฺถยนฺเต
เต ปุณฺยมฺ อาสาทฺย สุเรนฺทฺร-โลกมฺ
อศฺนนฺติ ทิวฺยานฺ ทิวิ เทว-โภคานฺ
ไตฺร-วิทฺยาห์ — ผู้รู้พระเวททั้งสาม; มามฺ — ข้า; โสม-ปาห์ — พวกที่ดื่มน้ำโสม; ปูต — บริสุทธิ์ขึ้น; ปาปาห์ — จากความบาป; ยชฺไญห์ — ด้วยการบูชา; อิษฺฏฺวา — การบูชา; สฺวห์-คติมฺ — วิถีทางสู่สวรรค์; ปฺรารฺถยนฺเต — สวดมนต์เพื่อ; เต — พวกเขา; ปุณฺยมฺ — บุญ; อาสาทฺย — บรรลุ; สุร-อินฺทฺร — ของพระอินทร์; โลกมฺ — โลก; อศฺนนฺติ — ความสุข; ทิวฺยานฺ — ชาวสวรรค์; ทิวิ — บนสวรรค์; เทว-โภคานฺ — ความสุขของชาวสวรรค์

คำแปล

พวกที่ศึกษาคัมภีร์พระเวทและดื่มน้ำโสมแสวงหาโลกสวรรค์ บูชาข้าทางอ้อมเมื่อบริสุทธิ์ขึ้นจากผลบาป และมีบุญไปเกิดบนโลกสวรรค์ของพระอินทร์ซึ่งจะได้รับความสุขสำราญแบบชาวสวรรค์

คำอธิบาย

คำว่า ไตฺร-วิทฺยาห์ หมายถึง คัมภีร์พระเวททั้งสาม สาม, ยชุรฺ และฤคฺ พฺราหฺมณ ผู้ศึกษาคัมภีร์พระเวททั้งสามเล่มนี้เรียกว่า ตฺริ-เวที ผู้ใดที่ยึดมั่นกับความรู้ที่มาจากคัมภีร์พระเวททั้งสามเล่มนี้ เป็นอย่างมากจะเป็นที่เคารพนับถือในสังคม ด้วยความอับโชคมีนักวิชาการผู้ยิ่งใหญ่ของคัมภีร์พระเวทมากมายที่ไม่รู้จุดมุ่งหมายสูงสุดในการศึกษาพระคัมภีร์ ดังนั้น ณ ที่นี้องค์กฺฤษฺณทรงประกาศว่าตัวพระองค์คือจุดมุ่งหมายสูงสุดของตฺริ-เวที ตฺริ-เวที ที่แท้จริงจะมาพึ่งพระบารมีอยู่ภายใต้พระบาทรูปดอกบัวขององค์กฺฤษฺณ และปฏิบัติการอุทิศตนเสียสละรับใช้ด้วยความบริสุทธิ์เพื่อให้องค์ภควานฺทรงพอพระทัย การอุทิศตนเสียสละรับใช้เริ่มจากการสวดภาวนาบทมนต์ หเร กฺฤษฺณ และพยายามเข้าใจองค์กฺฤษฺณตามความเป็นจริงควบคู่กันไป ด้วยความอับโชคที่พวกนักศึกษาคัมภีร์พระเวทอย่างเป็นทางการสนใจ แค่พิธีบูชาที่ถวายให้เทวดา เช่น พระอินทร์และพระจันทร์เท่านั้น จากความพยายามเช่นนี้ผู้บูชาเทวดาได้รับความบริสุทธิ์จากมลทินแห่งคุณสมบัติธรรมชาติวัตถุที่ต่ำกว่า จากนั้นก็พัฒนาไปสู่ระบบดาวเคราะห์ที่สูงกว่าหรือโลกสวรรค์ เช่น มหโรฺลก, ชนโลก, ตโปโลก ฯลฯ เมื่อสถิตในระบบดาวเคราะห์ที่สูงกว่าเหล่านี้จะสามารถสนองประสาทสัมผัสของตนเองดีกว่าในโลกนี้เป็นร้อยๆ พันๆ เท่า